Ο πρωτεργάτης της ελληνικής δημοσιογραφίας, Ιωάννης-Ιάκωβος Μάγερ

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τύχη της Ελλάδας εξαρτάται από την τύχη του Μεσολογγίου

ΟΙωάννης Ιάκωβος Μάγερ (1798-1826) υπήρξε εμβληματική μορφή φιλέλληνα που έπεσε στην Εξοδο του Μεσολογγίου μαζί με την Ελληνίδα γυναίκα του και τις δύο κόρες τους.

Προσωπογραφία του Ιωάννη Ιακώβου Μάγερ

Προσωπογραφία του Ιωάννη Ιακώβου Μάγερ

Είχε γεννηθεί στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Εκανε σπουδές στη Φαρμακευτική και στη συνέχεια στην Ιατρική, χωρίς να πάρει το πτυχίο του.

Με τη βοήθεια του Φιλελληνικού Κομιτάτου της Βέρνης έφτασε στην επαναστατημένη Ελλάδα. Τον Μάρτιο του 1822 έλαβε μέρος στη ναυμαχία του Κορινθιακού. Εγκαταστάθηκε στο Μεσολόγγι, όπου συνδέθηκε στενά με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο όταν ήταν εκεί (1824) ως «γενικός διευθυντής» της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος. Για ένα διάστημα υπήρξε μέλος της τριμελούς επιτροπής του Μεσολογγίου.

Τα «Ελληνικά Χρονικά»

Επαιξε σημαντικό ρόλο στα πράγματα της πόλης. Ηταν συντάκτης της πρώτης ελληνικής εφημερίδας που εκδιδόταν εκεί σε τακτική βάση, των «Ελληνικών Χρονικών». Γνήσιος δημοκράτης και φιλελεύθερος, πολέμιος των απολυταρχικών καθεστώτων, διακρίθηκε για την ελεύθερη κριτική του που προκαλούσε αντιδράσεις. Επαιξε σπουδαίο ρόλο, όπως φαίνεται σε μία επιστολή του μόνο τρεις μήνες πριν από την Εξοδο του Μεσολογγίου, στην απόφαση των πολιορκημένων να μην παραδοθούν και να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Στην επιστολή αυτή, που δίνονται μοναδικές πληροφορίες για το δράμα του Μεσολογγίου, ο Μάγερ τονίζει «είμαστε Ελληνες», επιβεβαιώνοντας την αρχαιοελληνική ρήση ότι Ελληνες είναι οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες.

Το αποκαλυπτικό γράμμα του Μάγερ, γραμμένο στα γαλλικά, με αποδέκτη τον Μαυροκορδάτο στο Ναύπλιο, είναι το ακόλουθο:

«Μεσολόγγι 10 Ιανουαρίου 1826

Πολυαγαπημένε μου Πρίγκιπα

Σας απευθύνω την παρούσα με το φίλο μου Σπύρο Μίλιο… Θα φθάσουν επίσης ο Ανδρέας Ισκος και ο Απόστολος Κουσιουρής απεσταλμένοι από εμάς όχι για την Εθνοσυνέλευση, αλλά για να προβλέψει η Κυβέρνηση τις ανάγκες της φρουράς μας, η οποία μετά από μία πολιορκία δέκα μηνών, από έλλειψη των πάντων και από το κρύο του χειμώνα, έχει φτάσει στην έσχατη απελπισία, που αναμφίβολα χωρίς την πειθώ και δίχως την αδελφική ένωση που κατόρθωσα να πετύχω, θα είχε εγκαταλείψει όχι τα τείχη αλλά τους προμαχώνες όπου οι σφαίρες των όπλων διασταυρώνονται. (…)

»Ερχομαι τώρα σ’ ένα άλλο θέμα, γνωρίζετε ότι με την αναχώρηση του Μιαούλη βρισκόμαστε τελείως χωρίς ψωμί, ο τουρκικός στόλος, που στη διάρκεια 60 ημερών μας έκλεισε όλες τις διόδους, μας έφερε στην απελπισία, επιπλέον, το λίγο ψωμί που βρισκόταν στον Πεταλά δεν μπορούσε να μεταφερθεί στο Μεσολόγγι γιατί οι πολύ ισχυροί βόρειοι άνεμοι εμπόδισαν κάθε μικρή βάρκα ν’ απομακρυνθεί. Κρίνετε την κατάστασή μας. Ο Ιμπραήμ με 8.000 Αραβες πάνω από τα κεφάλια μας χωρίς να υπολογιστεί ο παλιός μας γείτονας ο Κιουταχής, 12 κανόνια που ο πρώτος είχε φέρει, μας βομβάρδιζαν μέρα και νύχτα, χωρίς ξύλα για να ζεσταθούμε, καθόλου χρήματα για να προμηθευτούμε ψωμί, χρυσάφι το πιο μικρό πράγμα που θα μπορούσε να στηρίξει τον οργανισμό μας και το χειρότερο όλων η πείνα. Για έντεκα ημέρες ο στρατιώτης έφαγε μια λίβρα ψωμί, 17 ημέρες μισή λίβρα, 9 ημέρες κάθε στρατιώτης 32 δράμια και 5 ημέρες ούτε ένα δράμι. Να γιατί αρχίσαμε να τρώμε αχθοφόρα ζώα, όπως άλογα και γαϊδούρια, στρατιώτες άρχισαν να διαφεύγουν, ενώ οι γνωστοί ξανάρχισαν το παλιό τραγούδι του καλοκαιριού, δηλαδή «ελεύθερο πέρασμα, τόσα χρήματα, ιδού το Μεσολόγγι».

»Αλλά ο Θεός που τόσες φορές προστάτευσε το καημένο Μεσολόγγι μάς έσωσε ακόμα μια φορά και σε μια συνέλευση που εγώ συγκάλεσα (της αδελφότητας), εμείς, όπως οι Καρελιώτες (Καρλελιώτες)… ορκιστήκαμε να πεθάνουμε της πείνας αλλά ποτέ να μην παραδοθούμε. Η απόφασή μας στάλθηκε σ’ αυτούς που ήθελαν το αντίθετο και τους ανάγκασε να υποφέρουν όπως και εμείς και να το Μεσολόγγι για δεύτερη φορά σωσμένο. Οφείλω να σας πω ότι αυτές τις τρομερές στιγμές (…) διακρίθηκαν με έναν αληθινό πατριωτισμό ο Λάμπρος Βέικος, ο Μακρής, ο Βλαχόπουλος, ο Σπύρος Μίλιος, ο Αντρέας Ισκος, όλοι οι Μπουλουκτσήδες των Καρελιωτών, ο Νικολός Ζέρβας και ο Χρήστος Φωτομάρας εκ μέρους των Σουλιωτών και ο Γιώργος Βάγιας. Η απόφασή μας που αναφέρθηκε πιο πάνω ηρέμησε τη φρουρά και θέλημα Θεού ήταν ότι 3 ημέρες μετά έφτασε ο Μιαούλης που βρίσκεται σήμερα στη ράδα.

Φρικτή η πείνα

»…Η πείνα είναι φρικτή, η κόρη μου ζητάει ψωμί κλαίγοντας και δεν είχα τίποτα να της δώσω… Ο Ιμπραήμ εξασκεί κάθε μέρα τις φάλαγγές του, μια των τελευταίων ημερών έστειλε έναν άνθρωπο να μας προτείνει να παραδοθούμε λέγοντας: Οπως γνωρίζω δεν έχετε καθόλου ψωμί, παραδοθείτε. Η απάντησή μας ήταν: Δεν ξέρουμε ούτε έχουμε κάποια γνωριμία με τον Ιμπραήμ Πασά, ας δώσει μια μάχη για να μάθουμε αν υπάρχει ή όχι και εκτός αυτού πείτε σ’ αυτόν τον άνδρα ότι οι Ελληνες στο Μεσολόγγι δεν είναι σαν τους Μωραΐτες, είμαστε Ελληνες και όπως εκείνοι έχουμε αποφασίσει όλοι να πεθάνουμε αλλά ποτέ να μην παραδοθούμε…

»ΥΓ. Σε σχέση με την αδελφότητα της οποίας σας έστειλα τους ιδρυτικούς κανόνες, διευρύνεται όλο και περισσότερο. Να ο Ισκος που συμφιλιώθηκε με τον Τζόγκα και αυτός θα συμφιλιωθεί σε λίγες ημέρες με τον Καραϊσκάκη. Δεν βρίσκω τίποτα καλύτερο που να ενώσει αυτά τα ανήσυχα πνεύματα, γιατί χωρίς την ενότητα τίποτα δεν γίνεται…

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τύχη της Ελλάδας εξαρτάται από την τύχη του Μεσολογγίου και όπως ο Σουλτάνος ένωσε όλες τις δυνάμεις εδώ για να μας καθυποτάξει, γιατί λοιπόν η υπεύθυνη Κυβέρνηση δεν επικεντρώνει όλες της τις προσπάθειες για να μας υποστηρίξει; Αλλά όλως αντίθετα, πεθαίνουμε της πείνας, είμαστε ρακένδυτοι, χωρίς ένα γρόσι, πώς να κάνουμε ώστε να υποστηρίξουμε ένα σημείο για την κατάκτηση του οποίου ο Σουλτάνος συγκέντρωσε τόσες δυνάμεις; Ας μας στείλει η Κυβέρνηση τα μέσα της φυσικής ύπαρξης και το Μεσολόγγι θα σταθεί στα πόδια του…

14 Ιαν. 1826 Μάγερ»

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=355604

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

cypriota

feel more think less. great quote