Η ΖΑΝ ΚΑΛΜΑΝ ήταν ο μακροβιότερος άνθρωπος στην ιστορία . 122 Χρονών. Η πρεσβυτέρα της ανθρωπότητας

21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1875 – 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1997 122 ΕΤΩΝ, 5 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ 14 ΗΜΕΡΩΝ
Η Γαλλίδα Ζαν Καλμάν παραμένει μέχρι σήμερα,  ο άνθρωπος που έχει επιβεβαιωθεί ότι έζησε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο – τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια. Κρατηθείτε: έζησε συνολικά 122 χρόνια και 164 ημέρες. Γεννήθηκε στο Αρλ της Γαλλίας στις 21 Φεβρουαρίου 1875 και απεβίωσε στο γηροκομείο της γενέθλιας πόλης της 4 Αυγούστου 1997, 101 χρόνια μετά την τέλεση του γάμου της με τον δεύτερο ξάδερφό της Φερνάν Καλμάν.

Αν και η ζωή δε στάθηκε γενναιόδωρη μαζί της, καθώς έχασε τον άνδρα της το 1942, αλλά και τον μοναχογιό της Φρεντερίκ το 1963 (σε ηλικία μόλις 36 ετών), η γυναίκα που στα νιάτα της γνώρισε τον Ολλανδό ζωγράφο Βαν Γκογκ, νίκησε το χρόνο, καθώς έμενε μόνη της μέχρι την ηλικία των 110 ετών. Μέχρι τα 100 οδηγούσε ποδήλατο, μέχρι τα 115 περπατούσε μόνη της χωρία καμία βοήθεια, ενώ έκοψε το κάπνισμα, πέντε χρόνια πριν το θάνατό της, σε ηλικία 117 ετών!
Η ίδια απέδιδε τη μακροζωία της στο ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιούσε όχι μόνο για το φαγητό, αλλά άλειφε με αυτό και το δέρμα της. Όμως παράλληλα, μέχρι την τελευταία στιγμή, το μενού της γηραιότερης γυναίκας όλων των εποχών περιελάμβανε ένα ποτήρι πορτογαλικό κρασί καθημερινά και ένα κιλό σοκολάτας σε εβδομαδιαία βάση.
Ο όρος «αιωνόβιος» είναι λίγος για άτομα σαν την Καλμάν, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου, όσο η ιατρική προοδεύει, αλλά και οι άνθρωποι φροντίζουν περισσότερο τον εαυτό τους. Ο αριθμός των ατόμων που επιβεβαιωμένα έχουν ξεπεράσει τα 110 χρόνια ζωής ανέρχεται στους 70 σε όλον τον κόσμο, εκ των οποίων οι 65 είναι γυναίκες και μόλις οι 5 είναι άντρες.
Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο αριθμός πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερος, καθώς άλλοι 400 άνθρωποι ισχυρίζονται ότι βρίσκονται στο ίδιο υπεραιωνόβιο ηλικιακό στάτους, ωστόσο δεν έχουν τα απαραίτητα ληξιαρχικά έγγραφα που θα μπορούσαν να το αποδείξουν με βεβαιότητα. Και φυσικά, ο αριθμός θα πολλαπλασιαζόταν, αν μετρούσαμε όλους όσους έχουν πατήσει τα 100.
Πώς όμως εξηγείται αυτή η αντοχή που επιδεικνύουν στο πέρασμα του χρόνου άνθρωποι σαν την Καλμάν;  Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα γονίδια ευθύνονται μόνο κατά 30% , ενώ το υπόλοιπο μέρος του χρόνου που θα ζήσει ένας άνθρωπος εξαρτάται από τον τρόπο ζωής τους, αλλά και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει. Πολύ σημαντικό είναι για τα άτομα που φτάνουν σε μια προχωρημένη ηλικία, να μην νιώθουν παραμελημένοι, να έχουν μια υγιή κοινωνική ζωή με οικογένεια ή φίλους και πάνω απ’ όλα να παραμένουν αισιόδοξοι.
Στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο στη Βραζιλία, οι επιστήμονες παρακολουθούν από κοντά 245 άτομα ηλικίας άνω των 80 ετών. Οι γιατροί του νοσοκομείου κάνουν στους γηραιούς ασθενείς τακτικά τσεκ απ, ενώ τους προσφέρουν συμβουλές σε θέματα ύπνου, μνήμης, δίαιτας, αλλά και φυσικών δραστηριοτήτων. Όπως σημειώνει και η Maysa Seabra Cendoroglo, καθηγήτρια γεριατρικής και γεροντολογίας στο πιο πάνω Πανεπιστήμιο: «Πολλοί από τους ασθενείς μας πρόκειται να γίνουν αιωνόβιοι. Αξιολογούμε πώς να κάνουμε τις ζωές τους ελεύθερες από σωματικούς, πνευματικούς, συναισθηματικούς και κοινωνικούς περιορισμούς».
Αν ψάχναμε να βρούμε το ιδανικότερο μέρος, εκείνο το σημείο του πλανήτη όπου οι άνθρωποι συναγωνίζονται ηλικιακά τον μυθικό Μαθουσάλα, θα λέγαμε πως αυτό είναι μάλλον η νήσος Οκινάουα στην Ιαπωνία. Στο νησί η αναλογία των αιωνόβιων ως προς το σύνολο του πληθυσμού είναι 34:100.000, όταν ο μέσος όρος στα αναπτυγμένα κράτη είναι 19 με 20:100.000.
Ποιο είναι το μυστικό τους; Εκτός από τα καλά γονίδια, οι κάτοικοι μένουν πιστοί στο παραδοσιακό ιαπωνικό φαγητό (που περιλαμβάνει λαχανικά, φρούτα και τροφές με ίνες), ενώ δεν καπνίζουν. Στην Ευρώπη, ένας αντίστοιχος παράδεισος για αιωνόβιους είναι η Σαρδηνία στη δυτική Μεσόγειο, όπου η αναλογία  όσων έχουν υπερβεί τα 100 χρόνια ζωής ανέρχεται σε 24:100.000, τρεις φορές μεγαλύτερη του μέσου ευρωπαϊκού όρου.
Βέβαια, υπάρχει και το παράδοξο του χωριού Βιλκαμπάμπα στο Εκουαδόρ, όπου, σύμφωνα με τον Αργεντινό γιατρό Ricardo Coler, συγγραφέα του βιβλίου «Eterna Juventud – Vivir 120 Años» («Αιώνια Νεότητα – Ζώντας 120 χρόνια»), οι κάτοικοι ξεπερνούν τα 110 χρόνια, παρόλο που ειδικεύονται στις διατροφικές καταχρήσεις τρώγοντας φαγητά με πολύ αλάτι, πίνοντας πολλούς καφέδες και αλκοόλ και καπνίζοντας ακόμα και μετά τα 100. Νομίζω ότι ο γιατρός υπερβάλλει λιγάκι…
21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1875 – 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1997 122 ΕΤΩΝ, 5 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ 14 ΗΜΕΡΩΝ
[Πηγή: Folha De S.Paulo]
ΠΗΓΗ  2
Ο μακροβιότερος άνθρωπος που έχουμε γνωρίσει ως σήμερα είναι ίσως η περισσότερο καλά μελετημένη από ιατρικής απόψεως περίπτωση υπεραιωνόβιου.Στα 88 της δεν είχε πλέον κανέναν στενό συγγενή: ο σύζυγός της είχε πεθάνει στα 74,η κόρη της στα 36 και ο μοναδικός εγγονός της στα 36 σε δυστύχημα.Εζησε σε οίκο ευγηρίας από τα 110,όχι επειδή ήταν ανήμπορη αλλά γιατί ανέβηκε σε ένα τραπέζι και προσπάθησε να «ξεπαγώσει» το μπόιλερ του νερού με ένα κερί με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά το μονωτικό υλικό προκαλώντας πυρκαϊά.Εκτός από ελαφρά καρδιακή ανεπάρκεια,ρευματισμούς και έναν χρόνιο βήχα,δεν παρουσίασε ποτέ κάποια σοβαρή ασθένεια.

Στα 115 έσπασε το πόδι της,υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση και επέζησε,κατόρθωσε να στέκεται όρθια αλλά δεν μπόρεσε να ξαναπερπατήσει.Οπως οι περισσότεροι υπεραιωνόβιοι άνω των 115,προς το τέλος της ζωής της ήταν πολύ αδύναμη και σχεδόν τυφλή και κωφή.Οι γιατροί τής έκαναν νευρολογικά τεστ κάθε εξάμηνο και όχι μόνο δεν παρουσίασε ποτέ δείγματα άνοιας αλλά λόγω της εξάσκησης βελτίωσε τις επιδόσεις της στην αριθμητική αποδεικνύοντας ότι ποτέ δεν είναι αργά για να μάθει κανείς μαθηματικά.

Της άρεσε το καλό φαγητό και το καλό κρασί,καθημερινά έπινε ένα ποτήρι πορτό, κάπνιζε ένα τσιγάρο και έτρωγε σοκολάτα ή ένα γλυκό.Εζησε όλη τη ζωή της στην Αρλ της Νότιας Γαλλίας και ως παιδί είχε γνωρίσει τον Βαν Γκογκ.Η κοινωνική ζωή δεν την ενδιέφερε ιδιαίτερα: «Δεν μου άρεσαν οι επισκέψεις, δεν μου άρεσαν οι κοσμικοί,λάτρευα όμως να είμαι έξω στον καθαρό αέρα».Πήγαινε ωστόσο στην όπερα στη Μασσαλία, περπατούσε πολύ και κυνηγούσε μαζί με τον σύζυγό της.Η ίδια θεωρούσε ότι έζησε μια ευτυχισμένη ζωή. «Πέρασα ωραία, πάντα περνούσα ωραία» έλεγε.«Δεν μου λείπει τίποτε.Εχω όλα όσα χρειάζομαι.Είχα μια ωραία ζωή.Τώρα ζω στις αναμνήσεις μου, ωραίες αναμνήσεις». Αξέχαστες φράσεις της:

«Είχα πάντα μόνο μία ρυτίδα και κάθομαι επάνω της».

«Ο Θεός με έχει ξεχάσει. Δεν ανυπομονεί και τόσο να με δει. Με ξέρει πολύ καλά».

«Νομίζω ότι αρχίζω να γίνομαι φαινόμενο».

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

cypriota

feel more think less. great quote