Αυτές οι «μεγάλες τέσσερις» εταιρείες ελέγχουν τον κόσμο

pexels-photo.jpgΚάποιοι τις αποκαλούν «θεωρίες συνωμοσίας» ή «Νέα Παγκόσμια Τάξη». Εν πάση περιπτώσει, το κλειδί για την κατανόηση των σημερινών πολιτικών και οικονομικών γεγονότων είναι ένας περιορισμένος πυρήνας των οικογενειών που έχουν συσσωρεύσει περισσότερο πλούτο και δύναμη.
Μιλάμε για 6, 8 ή ίσως 12 οικογένειες που πραγματικά κυριαρχούν στον κόσμο. Γνωρίστε ότι είναι ένα μυστήριο δύσκολο που πρέπει να ξετυλίξετε.
Δεν θα απέχουμε πολύ από την αλήθεια επικαλούμενοι τους Goldman Sachs, Rockefellers, Loebs Kuh και Lehmans στη Νέα Υόρκη, τους Rothschilds του Παρισιού και του Λονδίνου, τους Warburgs του Αμβούργου και το Παρίσι και τον Lazards Israel Moses Seifs στη Ρώμη.
Πολλοί άνθρωποι έχουν ακούσει για την ομάδα Bilderberg, την τριμερή επιτροπή. Αλλά ποια είναι τα ονόματα των οικογενειών που κυβερνούν τον κόσμο και έχουν τον έλεγχο κρατών και διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ ή το ΔΝΤ; Για να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτήν την ερώτηση, μπορούμε να ξεκινήσουμε με την ευκολότερη: απογραφή, τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, και να δούμε ποιοι είναι οι μέτοχοι και ποιοι αποφασίζουν.
Οι μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως είναι τώρα: η Τράπεζα της Αμερικής, η JP Morgan, η Citigroup, η Wells Fargo, η Goldman Sachs και η Morgan Stanley. Ας δούμε τώρα ποιοι είναι οι μέτοχοί τους.
Η τράπεζα της Αμερικής:
Κρατική Οδός Corporation, Vanguard Group, BlackRock, FMR (Fidelity), Paulson, JP Morgan, Τ. Rowe, Capital World Investors, AXA, Τράπεζα της Νέας Υόρκης, Mellon.
JP Morgan:
State Street Corp., Vanguard Group, FMR, BlackRock, T. Rowe, AXA, Επενδυτής Capital World, Επενδυτής Κεφαλαίου Global Investor, Northern Trust Corp. και Bank of Mellon.
Citigroup:
Η κρατική οδός Corporation, η Vanguard Group, η BlackRock, η Paulson, η FMR, η Capital World Investor, η JP Morgan, η Northern Trust Corporation, η Fairhome Capital Mgmt και η Bank of NY Mellon.
Wells Fargo:
Berkshire Hathaway, FMR, State Street, Vanguard Group, Επενδυτές Capital World, BlackRock, Wellington Mgmt, AXA, T. Rowe και Davis Επιλεγμένοι Σύμβουλοι.
Μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι τώρα φαίνεται να υπάρχει ένας πυρήνας σε όλες τις τράπεζες: State Street Corporation, Vanguard Group, BlackRock και FMR (Fidelity). Για να αποφύγουμε την επανάληψή τους, θα τις ονομάσουμε τώρα «τα τέσσερα μεγάλα».
Goldman Sachs:
«Τα μεγάλα τέσσερα,» Wellington, Capital World Επενδυτές, AXA, Μασαχουσέτη Οικονομική Υπηρεσία και Τ. Rowe.
Μόργκαν Στάνλεϋ:
«Τα μεγάλα τέσσερα», Mitsubishi UFJ, Franklin Resources, AXA, T. Rowe, Τράπεζα της NY Mellon και Jennison Associates. Rowe, Bank of NY Mellon και Jennison Associates.
Μπορούμε σχεδόν πάντα να επαληθεύσουμε τα ονόματα των μεγάλων μετόχων. Για να προχωρήσουμε περαιτέρω, μπορούμε τώρα να προσπαθήσουμε να μάθουμε τους μετόχους αυτών των εταιρειών και μετόχων μεγάλων τραπεζών παγκοσμίως.
Τράπεζα της Νέας Υόρκης:
Davis Selected, Μασαχουσέτη Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες, Capital Research Global Investor, Dodge, Cox, Southeatern Asset Mgmt. και … «Τα μεγάλα τέσσερα».
State Street Corporation (ένα από τα «τέσσερα μεγάλα»):
Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες της Μασαχουσέτης, Global Investor Capital Research, Barrow Hanley, GE, Putnam Investment και … Οι «μεγάλοι τέσσερις» (οι ίδιοι οι μέτοχοι!).
BlackRock (ένα άλλο από τα «τέσσερα μεγάλα»):
PNC, Barclays e CIC.
Ποιος είναι πίσω από το PNC; FMR (Fidelity), BlackRock, State Street κ.λπ.
Και πίσω από τη Barclays; Μαύρη πέτρα.
Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για ώρες, περνώντας από φορολογικούς παραδείσους στα νησιά Καϊμάν, στο Μονακό ή στη νόμιμη κατοικία των εταιρειών Shell στο Λιχτενστάιν. Ένα δίκτυο όπου οι εταιρείες είναι πάντα οι ίδιες, αλλά ποτέ δεν είναι ένα όνομα μιας οικογένειας.
Εν ολίγοις, οι οκτώ μεγαλύτερες αμερικανικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες (JP Morgan, Wells Fargo, Bank of America, Citigroup, Goldman Sachs, US Bancorp, Τράπεζα της Νέας Υόρκης Mellon και Morgan Stanley) ελέγχονται 100% από δέκα μετόχους. σε όλες τις αποφάσεις: BlackRock, State Street, Vanguard και Fidelity.
Επιπλέον, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα αποτελείται από 12 τράπεζες, εκπροσωπούμενες από ένα συμβούλιο επτά ατόμων, το οποίο περιλαμβάνει εκπροσώπους των «τεσσάρων μεγάλων», οι οποίες με τη σειρά τους είναι παρούσες σε όλες τις άλλες οντότητες.
Εν ολίγοις, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ελέγχεται από τέσσερις μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες: BlackRock, State Street, Vanguard και Fidelity. Αυτές οι εταιρείες ελέγχουν την αμερικανική νομισματική πολιτική (και τον κόσμο) χωρίς κανένα έλεγχο ή «δημοκρατική» επιλογή.
Οι εταιρείες αυτές ξεκίνησαν και συμμετείχαν στην τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση και κατάφεραν να γίνουν ακόμα πιο εμπλουτισμένες.
Για να τελειώσετε, μια ματιά σε ορισμένες από τις εταιρείες που ελέγχονται από αυτή την «μεγάλη τέσσερα» ομάδα
Alcoa Inc.
Altria Group Inc.
American International Group Inc.
AT & T Inc.
Boeing Co.
Caterpillar Inc.
Coca-Cola Co.
DuPont & Co.
Exxon Mobil Corp.
General Electric Co.
General Motors Corporation
Hewlett-Packard Co.
Home Depot Inc.
Honeywell International Inc. Η
Intel Corp.
Διεθνής Επιχειρησιακή Μηχανή Corp
Johnson & Johnson
JP Morgan Chase & Co. Η
McDonald’s Corp.
Merck & Co. Inc. Η
Microsoft Corp.
3M Co.
Pfizer Inc. Η
Procter & Gamble Co Η
United Technologies Corp. Η
Verizon Communications Inc .
Wal-Mart Stores Inc.
Η εταιρεία Time Warner
Walt Disney
Viacom
Η εταιρεία ειδήσεων Rupert Murdoch.,
CBS Corporation
NBC Universal

Τα ίδια «μεγάλα τέσσερα» ελέγχουν τη συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών που μετράνε στο χρηματιστήριο.
Επιπλέον, όλοι αυτοί οι άνθρωποι διαχειρίζονται τους μεγάλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, όπως το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή την Παγκόσμια Τράπεζα, και «εκπαιδεύτηκαν» και παραμένουν «υπάλληλοι» των «τεσσάρων μεγάλων» που τις συγκρότησαν.
Τα ονόματα των οικογενειών που ελέγχουν τα «μεγάλα τέσσερα», δεν εμφανίζονται ποτέ.

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2018/06/blog-post_373.html

Advertisements

Κι όμως μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο

v

 

Ο κόσμος για να αλλάξει χρειάζεται να αλλάξουμε ο καθένας ξεχωριστά. Διάβασε 10 μικρές κινήσεις που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, ένα βήμα τη φορά.

Αγόρασε ένα καφέ για κάποιον: Φαίνεται απλό, ίσως πολύ απλό, όμως αυτός ο καφές μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη μέρα κάποιου, να πιστέψει πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που νοιάζονται. Η προσπάθεια ξεκίνησε στην Νάπολη και εξαπλώθηκε στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα, ως μια πράξη αλληλεγγύης και αγάπης, με τίτλο «Καφές που περιμένει», για τους συνανθρώπους μας που δεν έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν ακόμη και αυτή την τόσο απλή και καθημερινή συνήθεια: ένα ποτήρι καφέ.

Χαμογέλα: Τόσες και τόσες όμορφες συζητήσεις γίνονται κοιτώντας απλά την οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού μας. Μα καμιά τους δεν συγκρίνεται με μια συζήτηση κοιτώντας τον άλλο στα μάτια κι έχοντάς τον δίπλα σου. Άσε που το χαμόγελο είναι μεταδοτικό, κανείς δεν μπορεί να του αντισταθεί.

Χάρισε όσα δεν έχεις ανάγκη: Δε χρειάζεται μια παχουλή επιταγή για να κάνεις μια δωρεά, αρκεί να χαρίσεις παλιά ρούχα ή αντικείμενα που δεν έχεις πια ανάγκη. Πολύ συχνά πράγματα που δεν έχουν να πουν τίποτα σε μας, μπορεί να σημαίνουν τα πάντα για κάποιον άλλο. Και το καλύτερο; Όταν όλοι δίνουν από λίγο, αυτό το λίγο γίνεται πολύ.

Μη ξεχνάς εκείνους που σε αγαπούν: Είτε είναι οι παππούδες σου που μένουν μακριά, είτε οι γονείς σου που παραπονιούνται πως τους ξεχνάς, είτε ένας φίλος που περνάει δύσκολα, πάρε τους ένα τηλέφωνο. Κανείς δεν θέλει να νιώθει ξεχασμένος, ούτε εσύ θα το θελες. Σκέψου πως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη να σε ακούσουν. Πάρε τους τηλέφωνο και ρώτα τους: «Πως είσαι εσύ; Πες μου τα νέα σου», αυτή η μικρή κίνηση θα τους φτιάξει τη μέρα.

Δώσε αξία εκεί που πρέπει: Όλοι μας έχουμε προβλήματα. Ο κόσμος μπορεί να γίνει ένα αρκετά τρομακτικό μέρος και σίγουρα θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι χωρίς αυτά τα προβλήματα. Δες τα προβλήματά σου με κριτική και μην αφήνεις τα μικροπράγματα να σε στεναχωρούν. Όσο λιγότερος χώρος υπάρχει για λύπη στη ζωή σου, τόσος περισσότερος υπάρχει για χαρά.

Σταμάτα να συγκρίνεις τον εαυτό σου: Το να θες γίνεις το καλύτερο που μπορείς να είσαι είναι απόλυτα φυσιολογικό, αλλά δεν έχει νόημα να προσπαθείς να μοιάσεις σε κάποιον άλλο. Είσαι αυτή που είσαι, μοναδική, και κανείς δεν θα μπορούσε να γίνει εσύ. Γι αυτό μην προσπαθείς να γίνεις κάποια άλλη. Αποδέξου τον εαυτό σου κι αυτό θα βοηθήσει κι άλλους ανθρώπους να αποδεχτούν τον δικό τους.

Πες «ευχαριστώ» και «παρακαλώ»: Είναι τόσο απλό, δεν απαιτεί κανένα κόπο από εσένα, παρά μόνο ένα χαμόγελο. Κι όμως, κάνει και εκείνον που το λέει και εκείνον που το ακούει χαρούμενο.

Στήριξε τις προσπάθειες και τα όνειρα κάποιου: Ίσως εκείνο το φίλο που θα ανοίξει ένα καινούριο μαγαζί, ή εκείνος που προσπαθεί να προωθήσει το καινούριο άλμπουμ της παρέας του. Δε χρειάζεται να συνεισφέρεις οικονομικά αν δεν μπορείς. Υποστήριξε την προσπάθειά τους και βοήθησε όπου μπορείς. Όχι μόνο θα τους δώσει κίνητρο για να συνεχίσουν την προσπάθεια, αλλά θα κάνουν το ίδιο κι εκείνοι σε κάποιον άλλο.

Ακολούθα την καρδιά σου και μείνει πιστή στα όνειρά σου: Ποιο είναι εκείνο το πράγμα που ονειρεύεσαι και σε κάνει ευτυχισμένη; Εκείνο που θα διάλεγες να κάνεις αν μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε; Ακολούθα το! Αυτό είναι το πάθος σου, αυτό που σε κάνει ευτυχισμένη και αυτό είναι εκείνο που θα έπρεπε να ακολουθείς. Χτίσε τα φτερά σου βήμα-βήμα και μη φοβάσαι να ρισκάρεις. Αν όλοι ακολουθούσαν τα όνειρά τους, ο κόσμος θα είχε πολύ περισσότερους ευτυχισμένους και χαρούμενους ανθρώπους. Τόλμησε να γίνεις η αλλαγή που θέλεις να δεις στο κόσμο και θα γίνεις έμπνευση και για πολλούς ακόμη.

Φρόντισε το περιβάλλον που φροντίζει για τη ζωή σου: Πώς θα μπορούσαμε να ζούμε ευτυχισμένοι σε έναν κόσμο αν ο κόσμος αυτός έχει καταστραφεί; Ήδη έχουμε επιβαρύνει πολύ τον πλανήτη μας κι αυτό γιατί όλοι σκέφτονται πως «τα δικά μου σκουπίδια δεν θα κάνουν τη διαφορά» και πως «ό, τι κι αν κάνω εγώ ο κόσμος είναι καταδικασμένος». Μα να θυμάσαι πως αν όλοι προσπαθήσουμε από λίγο, το αποτέλεσμα είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό, τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις και μην το αφήνεις για κάποια άλλη φορά ή κάποιον άλλο. Εσύ είσαι αυτός ο άλλος.   http://www.kathimerini.gr/770251/article/gynaika/psycho/ki-omws-mporeis-na-alla3eis-ton-kosmo

Η μάστιγα της ανεργίας στην Κύπρο εφημερίδες Φιλελεύθερος και Σημερινή 2015

http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/259781/i-mastiga-tis-anergias-stin-kypro

Featured Image -- 4791

Η παιδεία είναι ο δεύτερος ήλιος για τον άνθρωπο, αναφέρει ο διαχρονικός φιλόσοφος Πλάτωνας και, αδιαμφισβήτητα, όπως όλοι διαβάζουμε στις εφημερίδες τις καθημερινές ειδήσεις, ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, τίποτα στη μνημονιακή της Τρόικας Κύπρο δεν είναι το ίδιο όπως το παρελθόν. Συσσίτια, κοινωνικά παντοπωλεία λόγω της ανεργίας και με τη νεολαία, δηλαδή τους σημερινούς πτυχιούχους των 22 μέχρι 30 χρονών, να μεταναστεύει συνεχώς στο εξωτερικό. Έτσι λοιπόν το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος «αδειάζει» από τα νέα και επιστημονικά μυαλά. Μια χώρα που δεν επενδύει στους επιστήμονές της, εξαιτίας της ανεργίας, πώς είναι δυνατόν να παράγει υψηλής ποιότητας εκπαίδευση, ανάπτυξη και έργο;

Αναντίρρητα, το μεγαλύτερο ποσοστό της νεολαίας έχει σπουδάσει όλες τις επιστήμες που βρίσκονται στον κατάλογο Διοριστέων για το εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου. Στέλνουμε βιογραφικό – αίτηση για εργασία και σχεδόν όλες οι λιγοστές θέσεις εργασίας θέλουν πείρα άνω των δύο ετών, μερικές πέντε και άνω. Μα πού θα τη βρουν την πείρα οι νέοι; Με τους έξι μήνες στο πρόγραμμα της ΑΝΑΔ, επιχορηγούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή για απόκτηση εργασιακής πείρας, με 500 ευρώ, δεν λύθηκε η μάστιγα της ανεργίας, επειδή είναι για έξι μήνες μόνο. Μετά πάλι ξανά πίσω στα ίδια, στη μάστιγα της ανεργίας, με το λιγοστό χαρτζιλίκι των γονιών, εκτός και αν μεταναστεύσουν για πάντα σε μια χώρα με μέλλον.

Αν περιγράψουμε τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας που η τηλεόραση ξεχνά συχνά, είναι η φτώχια, που την έφερε η ανεργία με το μνημόνιο και αποκαλείται «άποροι γονείς, μαθητές». Συνεπακόλουθα, όπως και στην Ελλάδα, οι Κύπριοι άνεργοι οικογενειάρχες μεταναστεύουν για πάντα στο εξωτερικό.

Αν μελετήσετε διάφορες χώρες, κάποιες έχουν εντελώς χαμηλά ποσοστά ανεργίας – ναι, υπάρχουν, και είναι μόνο οι χώρες που έχουν το δικό τους εθνικό νόμισμα. Φυσικά αναφέρομαι σε χώρες όπως η Δανία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Ελβετία, που δεν υποδουλώθηκαν σε Τρόικες ούτε σε ευρώ. Ελέγχουν το νόμισμά τους οι ίδιες και είναι εθνικά και νομισματικά ανεξάρτητες. Ναι, είναι ανεξάρτητες και έχουν υψηλό ΑΕΠ.

Ποια θα είναι η Κύπρος του μέλλοντος; Μήπως της συνεχιζόμενης αυξανόμενης ανεργίας και της «ειρηνικής» συμβίωσης με Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία, με τους χιλιάδες Τούρκους εποίκους;

Η ιστορία είναι ο δάσκαλος για το μέλλον και δεν πρέπει να την ξεχνά κανένας Κύπριος πολίτης, ούτε νέος μα ούτε ηλικιωμένος. Οι νέοι ίσως να μην θυμούνται και να μην τους ενδιαφέρει τι έγινε το 2004, το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν και το ιστορικό «όχι» της Κύπρου, που έγραψαν οι ίδιοι οι πολίτες, το ιστορικό «όχι», στην ολόκληρη τουρκοποίηση της Κύπρου. Μιλούμε και γράφουμε Ελληνικά, ναι, και με την κυπριακή διάλεκτο, είμαστε ανεξάρτητοι και ελεύθεροι άνθρωποι και όχι σκλάβοι σε Τρόικες και μεγαλοδύναμες χώρες. Το ιστορικό «όχι» του 2004 θα είναι για πάντα ζωντανό, να θυμίζει όλη την ιστορία της Κύπρου. Μόνο με τα κυπριακά «όχι» γράφεται η ιστορία και μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Ευχή μου, στο μέλλον της Κύπρου, η δημοσιογραφία να διδάσκεται όχι από Κύπριους φιλολόγους αλλά από Κύπριους φιλολόγους – μεταπτυχιακούς απόφοιτους της Δημοσιογραφίας ή και νέους πτυχιούχους απόφοιτους της Δημοσιογραφίας. Έτσι, λοιπόν, με καλούς Κύπριους δασκάλους, καθηγητές – φωτισμένους νέους επιστήμονες, οι μαθητές θα σκέφτονται και θα είναι ενεργοί πολίτες, όχι αδιάφοροι, και δη αυριανοί «εργαζόμενοι» σε ένα αξιοκρατικό κράτος, με ανάπτυξη σε όλους τους τομείς, όπου θα επικρατεί ο σεβασμός, η δικαιοσύνη και το δίκαιο.

 

136.899 άτομα ζουν στην Κύπρο κάτω από το όριο της φτώχειας

pexels-photo.jpg

 

Ποσοστό 28,9% του πληθυσμού βρισκόταν το 2015 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό (244.000 άτομα) σε σχέση με 27,4% το 2014 (234.000 άτομα), σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών για τα έτη 2012 – 2015, που δημοσιοποίησε την Πέμπτη η Στατιστική Υπηρεσία της Κύπρου.

Το αντίστοιχο ποσοστό της ΕΕ για το 2015 ήταν 23,7%.

Από τα στοιχεία της Έρευνας του 2015 προκύπτει, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία, ότι το χρηματικό όριο κινδύνου φτώχειας στην Κύπρο ανερχόταν στο ετήσιο ποσό των €8.276 (9.188 PPS3) ανά άτομο και σε €16.944 (18.812 PPS) για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά κάτω των 14 ετών.

Τα αντίστοιχα στοιχεία με βάση την Έρευνα του 2014 ήταν €8.640 (9.457 PPS) και €18.418 (20.161 PPS).

Στην ΕΕ, το 2015 η χώρα με το ψηλότερο χρηματικό όριο κινδύνου φτώχειας ανά άτομο ήταν το Λουξεμβούργο με ετήσιο ποσό €21.162 (17.571 PPS), ενώ η Ρουμανία ήταν η χώρα με το χαμηλότερο όριο κινδύνου φτώχειας ανά άτομο με ετήσιο ποσό €1.388 (2.613 PPS). Τα αντίστοιχα ποσά των 2 αυτών χωρών για το 2014 ήταν €20.592 (16.962 PPS και €1.293 (2.408 PPS).

Η πιο ευάλωτη ομάδα στην Κύπρο, ήταν μέχρι και το 2012 αυτή των ατόμων ηλικίας 65 χρονών και πάνω. Από το 2013 και μετά τα δεδομένα ανατράπηκαν, με αποτέλεσμα τα άτομα ηλικίας 65 χρονών και πάνω να έχουν κατά το 2015 το χαμηλότερο ποσοστό, 20,8%.

Αυτό οφείλεται, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία, στο γεγονός ότι από το τέλος του 2011 και μετά άρχισε σταδιακά να μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού (των εργαζομένων).

Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μειωθεί το χρηματικό όριο κινδύνου φτώχειας. Παρόλο που τα εισοδήματα του εργαζόμενου πληθυσμού μειώθηκαν, τα εισοδήματα των συνταξιούχων παρέμειναν σταθερά με αποτέλεσμα αυτή η μερίδα του πληθυσμού να εμφανίζει μια «σχετική βελτίωση» σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες.

Η πιο ευάλωτη ομάδα από το 2013 και μετά ήταν τα άτομα ηλικίας 18-64, για τα οποία το ποσοστό κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού από 25,8% που ήταν το 2012 ανέβηκε στο 30,5% το 2015.

Στην ΕΕ το 2015, η πιο ευάλωτη ομάδα ήταν τα παιδιά ηλικίας κάτω των 18 με ποσοστό, 26,9%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την Κύπρο ήταν 28,9%.

Συγκρίνοντας τα ποσοστά κατά φύλο, φαίνεται ότι οι γυναίκες είναι σε δυσμενέστερη θέση από τους άντρες τόσο στην Κύπρο όσο και στην ΕΕ. Τα ποσοστά των γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό είναι ψηλότερα από αυτά των αντρών. Συγκεκριμένα,
για το 2015 το ποσοστό αυτό ήταν 29,8% σε σχέση με 28,1% για τους άντρες. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην ΕΕ για το 2015 ήταν 24,4% για τις γυναίκες και 23,0% για τους άντρες.

Ποσοστά πληθυσμού κάτω από το όριο κινδύνου φτώχειας

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας του 2015, ποσοστό 16,2% του πληθυσμού της Κύπρου διέμενε σε νοικοκυριά με εισόδημα κάτω του ορίου φτώχειας δηλαδή κάτω από €8.276 ανά άτομο. Το 2014 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 14,4% και το όριο ήταν €8.640 ανά άτομο.

Στην ΕΕ τα αντίστοιχα ποσοστά κινδύνου φτώχειας ήταν 17,3% το 2015 και 17,2% το 2014. Τα πιο πάνω ποσοστά για την Κύπρο αντιστοιχούν σε πληθυσμό 136.899 ατόμων για το 2015 και 123.190 ατόμων το 2014.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από κάθε κοινωνική μεταβίβαση ήταν 38,8% το 2015. Μετά από τη συμπερίληψη των συντάξεων γήρατος και χηρείας, το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 25,4%. Με συμπερίληψη και των υπολοίπων κοινωνικών παροχών, το ποσοστό μειώθηκε ακόμα περισσότερο, φτάνοντας στο 16,2%. Τα αντίστοιχα ποσά για το 2014 ήταν 36,5%, 24,6% και 14,4%. Επομένως οι κοινωνικές μεταβιβάσεις επιδρούν θετικά στο ποσοστό κινδύνου φτώχειας.

Ο κίνδυνος φτώχιας υπολογίζεται συνήθως στο 60% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος. Υπάρχουν όμως και εναλλακτικές γραμμές που μπορούν να οριστούν στο 40% ή στο 50% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος. Τα ποσοστά κινδύνου φτώχειας για την Κύπρο στο 40% και
50% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος για το 2015 ήταν 3,9% και 9,0% αντίστοιχα, ενώ το 2014 τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 3,3% και 7,8%.

Σοβαρή υλική στέρηση

Για το 2015 το 15,4% του πληθυσμού βρισκόταν σε σοβαρή υλική στέρηση (130.000 άτομα) σε σχέση με 15,3% το 2014 (131.000). Το αντίστοιχο ποσοστό στην ΕΕ για το 2015 ήταν αρκετά χαμηλότερο από αυτό της Κύπρου και ανήλθε στο 8,1%.

Σε σχέση με τη σοβαρή υλική στέρηση, φαίνεται ότι στην Κύπρο οι άντρες βρίσκονται σε κάπως δυσμενέστερη θέση από ότι οι γυναίκες, ενώ στην ΕΕ οι άντρες και οι γυναίκες βρίσκονται περίπου στο ίδιο επίπεδο.

Αναφορικά με τα ποσοστά του πληθυσμού, που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες σε
τουλάχιστον τέσσερις από τις εννέα διαστάσεις της υλικής στέρησης, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία, κατά ηλικία το 2015, η πιο ευάλωτη ομάδα είναι τα παιδιά κάτω των 18 χρονών (17,2%), ενώ για το 2014 ήταν η μοναδική χρονιά όπου τα άτομα ηλικίας 18-64 παρουσιάζονται ως τα πιο ευάλωτα με ποσοστό 16,7%.

Επίσης παρατηρείται μείωση στα ποσοστά του πληθυσμού άνω των 65 χρονών με σοβαρή υλική στέρηση από 9% το 2013 σε 5,1% το 2015. Για την ΕΕ η πιο ευάλωτη ομάδα για το 2015 ήταν τα παιδιά κάτω των 18 χρονών με ποσοστό 9,5%.

https://www.offsite.com.cy/articles/eidiseis/oikonomia/197940-136899-atoma-zoyn-stin-kypro-kato-apo-to-orio-tis-ftoheias

 

 

O Νίκος Καζαντζάκης γράφει για την Κύπρο

Ο μεγάλος Έλληνας συγγραφέας και στοχαστής Νίκος Καζαντζάκης (08/02 /1883 – 26/10/ 1957), δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για την Κύπρο αλλά και την επιθυμία του να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Η έκφραση »το ιδανικό μου θα ήταν οχτώ μήνες ταξίδι και τέσσερις μήνες μοναξιά», συνοψίζουν το πάθος του για τα
ταξίδια αφού μέχρι και τον θάνατό του δεν σταμάτησε ποτέ να ταξιδεύει. Έχοντας ταξιδέψει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Ασία και στην Αφρική, μια από τις αδυναμίες του ήταν και το νησί της Κύπρου. Γράφοντας, σε ένα από τα βιβλία του, αναφέρεται στη Κύπρο αρχίζοντας με την εξής φράση » Η Κύπρος είναι η αληθινή πατρίδα της Αφροδίτης. »

Συνεχίζοντας και θέλοντας να τονίσει τις φυσικές ομορφιές της Κύπρου, αναφέρει χαρακτηριστικά : »Ποτέ δεν είδα νησί με τόση θηλύτητα, ποτέ δεν ανέπνευσα αέρα τόσο γιομάτο μ’ επικίνδυνες, γλυκύτατες συμβουλές. Αλαφρή κάρωση με κυριεύει, νύστα και γλύκα, και το δειλινό, όταν πέσει ο ήλιος και φυσήξει από τη θάλασσα το αλαφρό αεράκι και σαλέψουν λίγο, δεξά ζερβά, τα μικρά καΐκια και ξεχυθούν στην παραλία τα μικρά παιδιά με το γιασεμί στο χέρι, η καρδιά μου ξεζώνεται και παραδίνεται σαν την Πάνδημη Αφροδίτη. Ό,τι αλλού σπάνια, σε στιγμές νάρκης, αισθάνεσαι, εδώ το ζεις ακατάπαυτα, το νοιώθεις αργά, βαθιά να σε διαπερνάει, σαν τη μυρωδιά του γιασεμιού».

Tαξιδεύοντας, λοιπόν, σε ολόκληρο το νησί περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες ,αξιοποιώντας την εκπληκτική γραφή του, τη διαδρομή από από την Αμμόχωστο μέχρι και την Πάφο. Αυτούσια τα λόγια του : » Πήγαινα από τη Φαμαγκούστα στη Λάρνακα, από τη Λάρνακα στη Λεμεσό, ολοένα σιμώνοντας στο ιερό σημείο της θάλασσας, στην Πάφο, όπου μέσα στους αφρούς του άστατου, ακατάλυτου υγρού στοιχείου η θηλυκή τούτη μάσκα του μυστηρίου γεννήθηκε. Καθαρά μέσα μου ένιωθα να παλεύουν τα δύο μεγάλα φοβερά ρέματα: Το ένα σπρώχνει την εναρμόνιση, στην υπομονή και στη γλύκα. ∆ουλεύει άνετα, χωρίς καμία προσπάθεια, ακολουθώντας μονάχα τη φυσική βουλή των πραμάτων. Το άλλο ρέμα είναι θαρρείς παρά φύση. Ένας απίστευτος παραλογισμός. Θέλει να νικήσει το βάρος, να σκοτώσει τον ύπνο, να σπρώξει το σύμπαν, με το μαστίγι, προς τ’ απάνου. Σε ποιο απ’ τα δύο ρέματα ν’ αρμονιστώ, να πω: αυτό είναι η βούλησή μου, να ξεχωρίσω, σίγουρα πια, το καλό από το κακό, θέτοντας ιεραρχία στις αρετές και στα πάθη;»
Tελειώνοντας την διαδρομή του, πηγαίνοντας από τη Λεμεσό στη Πάφο, αναφέρει: »Χαρουπιές, χαμηλά βουνά, κόκκινο χώμα. Κάποτε μια ανθισμένη ροδιά μέσα στην ασπρίλα του μεσημεριού άναβε και πετούσε φλόγες, κάποτε δυο-τρεις ελιές σάλευαν γαληνές και μέρωναν το τοπίο. Περάσαμε στο στεγνό ποταμό γιομάτο ροδοδάφνες. Μια κουκουβάγια μικρή κούρνιαζε σ’ ένα πέτρινο γιοφύρι, στο δρόμο, ακίνητη, θαμπωμένη, παραλυμένη από το σφοδρότατο φως. Σιγά -σιγά, το τοπίο γλύκαινε. Περάσαμε ένα χωριό γεμάτο περβόλια- τα βερίκοκα γυάλιζαν ολόχρυσα, και μέσα από τα σκοτεινά, χοντρά φύλλα έλαμπαν κρεμανταλιές τα μούσμουλα.»
Oλοκληρώνοντας, αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Νίκος Καζαντζάκης είχε μεγάλη αδυναμία στην Αμμόχωστο. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα »Τα Νέα», το 1954, αναφέρει : »Και για την Κύπρο. Η Αμμόχωστος. Πόσο την πεθύμησα. Τίποτα δεν υπάρχει στον κόσμο που να μου δίδει την αίσθηση της Γυναίκας όσο η Αμμόχωστος. Είναι απ’ τα ωραιότερα μέρη της γης. Δε θα’θελα να πεθάνω πριν ξαναπάω στην Αμμόχωστο. »
Δυστυχώς, τρία χρόνια αργότερα απεβίωσε,αφήνοντας πίσω του μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά συγκαταλέγοντας μέσα σε αυτή τις εξαιρετικές περιγραφές του για το νησί μας.

 

http://www.cyprusalive.com/el/nikos-kazantzakis

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΥΠΟ… ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Άκρως ανησυχητικά είναι τα τελευταία στοιχεία σχετικά με το δημογραφικό πρόβλημα του ελληνικού λαού. Όπως αναφέρεται, μέσα στο τελευταίο έτος 2016 ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 2,5%.

Συγκεκριμένα o πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2017 ήταν 10.757.300 σε σχέση με 10.783.700 την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους. Ειδικότερα, εκτιμάται πως το 2016 οι θάνατοι έφτασαν τους 118.800 και οι γεννήσεις τις 92.800.

 

Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, την 1η Ιανουαρίου 2017 ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έφτασε τα 511,8 εκατομμύρια, έναντι 510,3 εκατομμυρίων την 1η Ιανουαρίου 2016. Με 82,8 εκατομμύρια κατοίκους (ή 16,2% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2017), η Γερμανία είναι το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος-μέλος της ΕΕ, έναντι της Γαλλίας (67,0 εκατομμύρια ή 13,1%), του Ηνωμένου Βασιλείου (65,8 εκατομμύρια ή 12,9% ), της Ιταλίας (60,6 εκατομμύρια ή 11,8%), της Ισπανίας (46,5 εκατομμύρια ή 9,1%) και της Πολωνίας (38,0 εκατομμύρια ή 7,4%).

Το 2016, ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 18 κράτη-μέλη της ΕΕ και μειώθηκε σε δέκα. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στο Λουξεμβούργο (+19,8 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία (+ 14,5 ‰) και τη Μάλτα (+ 13,8 ‰). Αντίθετα, η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε στη Λιθουανία (-14,2 ‰), τη Λετονία (-9,6 ‰) και την Κροατία (-8,7 ‰).


Κατά τη διάρκεια του 2016, στην ΕΕ σημειώθηκαν 5,1 εκατομμύρια θάνατοι και γεννήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι η φυσική αλλαγή του πληθυσμού της ΕΕ ήταν ουδέτερη. Η μεταβολή του πληθυσμού, ωστόσο, ήταν θετική, με 1,5 εκατομμύριο περισσότερους κατοίκους, γεγονός που οφείλεται στην καθαρή μετανάστευση.

Στην τρίτη χειρότερη θέση η Ελλάδα στη γεννητικότητα
Τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία και την Κύπρο (6,4 θάνατοι ανά 1.000 κατοίκους) καθώς και στο Λουξεμβούργο (6,8 ‰). Αντίθετα, η Βουλγαρία (15,1 ‰), η Λετονία (14,6 ‰), η Λιθουανία (14,3 ‰), η Ρουμανία και η Ουγγαρία (και τα 13,0 ‰) κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό.

Σε ότι αφορά τη γεννητικότητα, τα υψηλότερα ποσοστά, το 2016, καταγράφηκαν στην Ιρλανδία (13,5 ανά 1.000 κατοίκους), τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο (11,8 ‰) και τη Γαλλία (11,7 ‰), ενώ τα χαμηλότερα σημειώθηκαν στα νότια κράτη-μέλη: Ιταλία (7.8 ‰), Πορτογαλία (8.4 ‰), Ελλάδα (8.6 ‰), Ισπανία (8.7 ‰), Κροατία (9.0 ‰) και Βουλγαρία (9.1 ‰).

Την ίδια ώρα στην γειτονική Τουρκιά ο πληθυσμός (έστω και ετερόκλητος) πλησιάζει τα ενενήντα εκατομμύρια

Άραγε θα ακούσει κανείς το καμπανάκι της εξαφάνισης μας ;;;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://www.nikosxeiladakis.gr

Ο ρόλος της Ελλάδας σε ασφάλεια

Image result for ellada

 

Διανύοντας μια περίοδο διευρυμένης αβεβαιότητας, όπως η παρούσα, αρχίζει να γίνεται σαφές ότι συσσωρεύονται πλέον δυνάμεις ικανές να προκαλέσουν τεκτονικές αλλαγές σε γεωπολιτικό επίπεδο. Το Brexit αλλάζει δομικά την Ευρώπη, η οποία αναζητεί τον δρόμο της μέσα από την κρίση. Η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας γίνεται κεντρική προτεραιότητα εθνικής, αλλά και «συλλογικής» ασφάλειας. Το μεταναστευτικό κινδυνεύει να πάρει χαρακτηριστικά μετακίνησης πληθυσμών εάν δεν αντιμετωπισθούν οι αιτίες που το προκαλούν. Η ανάδυση του λαϊκισμού σε πολλές χώρες συνδυάζεται επικίνδυνα με τάσεις αυταρχισμού σε άλλες, δημιουργώντας ένα δυνάμει εκρηκτικό μείγμα. Και οι εθνικισμοί όχι μόνο γίνονται ορατοί στον ορίζοντα, αλλά αρχίζουν να οξύνονται και να απειλούν να αναζωπυρώσουν παλιές, ξεχασμένες, εστίες έντασης. Και μάλιστα πολύ κοντά, στη γειτονιά μας. Σε αυτό το πλαίσιο προκλήσεων ή απειλών για την Ελλάδα, κρύβονται γεωστρατηγικές ευκαιρίες που, αν αξιοποιηθούν, μπορούν να αναδείξουν τη γεωπολιτική αξία της χώρας, να συμβάλουν στη διασφάλιση περιβάλλοντος ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή μας και, τελικά, να υπηρετήσουν το εθνικό συμφέρον. Ενα πολύ σημαντικό πεδίο είναι η μεγαλύτερη αξιοποίηση της συμμετοχής μας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Η πρόσφατη σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή και του Αμερικανού υπουργού Ρεξ Τίλερσον, επιβεβαίωσε ότι διατηρείται η πρόθεση ενεργού συμμετοχής των ΗΠΑ στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής και της διεθνούς ασφάλειας. Οχι όμως χωρίς όρους.

Η επίτευξη του νατοϊκού στόχου 2% του ΑΕΠ για τις αμυντικές δαπάνες, ενώ δημιουργεί κάποιες τριβές μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας, δίνει σημαντικό πλεονέκτημα στη χώρα μας, η οποία είναι μία από τις πέντε, σε σύνολο 28, που εκπληρώνουν αυτήν την προϋπόθεση. Η αναβαθμισμένη αξιοποίηση της βάσης της Σούδας από τη Συμμαχία αποτελεί ένα απτό συγκριτικό πλεονέκτημα, πάνω στο οποίο μπορεί να βασιστεί ένας πιο φιλόδοξος σχεδιασμός για την αξιοποίηση του γεωστρατηγικού μας πλεονεκτήματος στην κρίσιμη περιοχή της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.Ταυτόχρονα, μας δίδεται η δυνατότητα να αξιοποιήσουμε την πιο ενεργή εμπλοκή της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ στις προσπάθειες καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα θα πρέπει να υποστηρίξει την ενίσχυση της συνεργασίας στην ανταλλαγή κρίσιμων πληροφοριών. Την ίδια ώρα, το γεγονός ότι η Τουρκία εξελίσσεται σε έναν απρόβλεπτο, ή και αμφίβολο κατά πολλούς σύμμαχο για τη Δύση, δίνει στην Ελλάδα τη δυνατότητα περαιτέρω αξιοποίησης της γεωπολιτικής της αξίας. Αυτό επιτυγχάνεται και με την αναβάθμιση και εμβάθυνση των διμερών σχέσεων αμυντικής συνεργασίας με χώρες όπως το Ισραήλ. Μία ακόμη ευκαιρία εντοπίζεται στο γεγονός ότι αυτήν την εποχή στην Ε.Ε. αναπτύσσεται μια σοβαρή δυναμική ενίσχυσης της ευρωπαϊκής συνεργασίας στους κρίσιμους τομείς ασφάλειας και άμυνας. Σύμφωνα με την ύπατη εκπρόσωπο της Ενωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Φεντερίκα Μογκερίνι, η νέα «ευρωπαϊκή προσέγγιση» στην ασφάλεια βασίζεται στη δημιουργία εταιρικών σχέσεων, στην υποστήριξη της συμφιλίωσης και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας με στόχο την πρόληψη κρίσεων. Η Ελλάδα έχει όλα τα εχέγγυα για πιο ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή στις κοινές προσπάθειες αντιμετώπισης συμβατικών αλλά και υβριδικών απειλών «νέας γενιάς», όπως ο κυβερνοπόλεμος αλλά και οι νέες μορφές τρομοκρατίας.

Συμπερασματικά, η γεωπολιτική θέση μας, η υψηλή ποιότητα των Ε.Δ. και η συμμετοχή μας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία και στην Ε.Ε. αποτελούν συστατικά στοιχεία, με τα οποία η χώρα μας διεκδικεί κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση του μελλοντικού οικοδομήματος άμυνας και ασφάλειας στην Ευρώπη. Η Ελλάδα μπορεί να «παράγει» και να «εξάγει» σταθερότητα και ασφάλεια. Η κυβέρνηση οφείλει να δει και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες και ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Ελλάδα όχι μόνο θέλει, αλλά κυρίως ότι μπορεί να βρίσκεται στην πρωτοπορία των διαδικασιών ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη θωράκιση της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή. Η ευκαιρία υπάρχει, αλλά δεν θα είναι πάντα εκεί.

* Ο κ. Γιώργος Κουμουτσάκος είναι τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτής Β΄ Αθηνών.

http://www.kathimerini.gr/904828/opinion/epikairothta/politikh/o-rolos-ths-elladas-se-asfaleia-kai-amyna