Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Ερωτευμένος με την ελευθερία

Evagoras_Pallikaridis

 

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Τσάδας και στη Νεοφύτειο Αστική Σχολή Κτήματος. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Παιδί πολύ προικισμένο, μάς άφησε ένα πνευματικό έργο. Η δράση του για απελευθέρωση της Κύπρου άρχισε τον Ιούνιο του 1953 κατά τους εορτασμούς για τη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ. Κατέβασε από τα προπύλαια του σταδίου της πόλης την αγγλική σημαία και πρωτοστάτησε στην οργάνωση μεγάλης διαδήλωσης, με αποτέλεσμα τη ματαίωση των εορτασμών.

Όταν οι συλληφθέντες σχετικά με το πλοιάριο Άγιος Γεώργιος μεταφέρονταν στο δικαστήριο, ο Ευαγόρας με 20 φίλους του όρμησαν κατά των αστυνομικών για να τους αποσπάσουν από τα χέρια τους. Στις 22 Ιουνίου 1955 ηγήθηκε της ομάδας επίθεσης εναντίον του δικαστηρίου Πάφου και στη συνέχεια εναντίον του Άγγλου Διοικητή Κρην Μπέη. Τον Αύγουστο του 1955, σε εκδρομή του στην Ελλάδα, του δόθηκε η ευκαιρία να μάθει λίγα για τη χρήση όπλου και κατόρθωσε να φέρει μαζί του ένα περίστροφο.

Τον Νοέμβριο του 1955, σε μαθητική διαδήλωση, κτύπησε Άγγλους στρατιώτες, ελευθερώνοντας από τα χέρια τους συμμαθητές του. Συνελήφθη και διατάχθηκε να παρουσιαστεί σε δίκη στις 6 Δεκεβρίου. Για να αποφύγει την καταδίκη κατέφυγε στη Μονή Αγίου Νεοφύτου την προηγούμενη της δίκης και ενώθηκε με την αντάρτικη ομάδα της περιοχής στην τοποθεσία Άππης, μεταξύ Κισσόνεργας – Τάλας.Μετα τα γεγονότα αυτά επικηρύχθηκε με το ποσό των 5.000 λιρών.

Τον Μάρτη του 1956 προωθήθηκε σε κρησφύγετο στο δάσος κοντά στο Χωριό Λυσός προς την περιοχή Άγιος Γεώργιος. Πήρε μέρος σε πολλές επιθέσεις και δολιοφθορές εναντίον των Άγγλων στην περιοχή αυτή. Το βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 1956 σε μια μετακίνηση της ομάδας του από την περιοχή του Σταυρού της Ψώκας, για εγκατάσταση στην περιοχή της Λυσού, βρέθηκε αντιμέτωπος με αγγλική περίπολο που εκινείτο με σβησμένες τις μηχανές των οχημάτων στον δρόμο μεταξύ Λυσού και Σταυρού της Ψώκας κοντά στη Λυσό, στην περιοχή Κόπες, και συνελήφθη κρατώντας όπλο τύπου μπρεν, το οποίο βρισκόταν σε συντήρηση μέσα σε γράσο. Καταδικάστηκε για τούτο σε θάνατο.

Στον δικαστή που του ανακοίνωσε την καταδίκη του είπε: «Ξέρω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος που αγωνίζεται για την ελευθερία του».

Είναι ο τελευταίος που ανέβηκε στο ικρίωμα της αγχόνης. Γεννήθηκε στο χωριό Τσάδα της επαρχίας Πάφου στις 26 Φεβρουαρίου 1938. Απαγχονίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας στις 14 Μαρτίου 1957.

Γονείς του οι Μιλτιάδης Παλληκαρίδης και Αφροδίτη Παπαδανιήλ. Αδέλφια του οι Ελευθέριος, Αντρέας, Γεωργία, Μαρούλα.

Να τι έγραφε στους συμμαθητές του στο τελευταίο γράμμα:

Παλιοί συμμαθηταί.

Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μην ξαναδείτε παρά μόνον νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο μου. Δεν κάνει να με κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε πάνω στον τάφο, μου φτάνει αυτό μονάχα.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια
που παν στη Λευτεριά.

Θ’ αφήσω αδέλφια, συγγενείς,
τη μάνα, τον πατέρα
μες στα λαγκάδια πέρα
και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά
θα ‘χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι,
βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά
θα ‘ρθει το καλοκαίρι
τη λευτεριά να φέρει
σε πόλεις και χωριά.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά
θα πάρω μονοπάτια
που παν στη λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ
θα μπω σε ένα παλάτι
το ξέρω θα’ ναι απάτη
Δεν θα ‘ναι αληθινό.

Μες στο παλάτι θα γυρνώ
ώσπου να βρω τον θρόνο
βασίλισσας μια μόνο
να κάθεται σ’ αυτόν.

Κόρη πανώρια, θα της πω
άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου
μονάχα αυτό ζητώ.

Γεια σας, παλιοί συμμαθητές,
τα τελευταία λόγια τα γράφω
σήμερα για σας και όποιος
θελήσει για να βρει
ένα χαμένο αδελφό
έναν παλιό του φίλο
ας πάρει μιαν ανηφοριά
ας πάρει μονοπάτια
να βρει τα σκαλοπάτια
που παν στη Λευτεριά.

Με την ελευθερία μαζί
μπορεί να βρει και μένα
αν ζω θα μ’ εύρει εκεί.

Ευαγόρας Παλληκαριδης
5/12/1955

Ύμνος στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Η νεανική ψυχή πρωτοστάτησε στο κυπριακό έπος των ετών 1955-59.Τα νέα παιδιά μετέδωσαν το πνεύμα της θυσίας και στους ενήλικες. Ανήλικοι συμβουλεύουν -επιβάλλονται, καμία άλλη επανάσταση δεν θα μπορούσε κανείς να βρει τόσο ωραία και αρμονικά συνταιριασμένα νιάτα και ιδανικά, νέους και οραματισμούς, νέους και ανώτερους στοχασμούς.

Απόδειξή του, οι νέοι μπροστά στην επιτέλεση του ύψιστου καθήκοντός τους, την ικανοποίηση της συνείδησής τους, όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά τα πέντε χρόνια που προηγήθηκαν του μεγάλου αγώνα για ένωση της ελληνικής Κύπρου με την αθάνατη μάνα Ελλάδα. Δηλαδή από τις 15 Ιανουαρίου 1950, όταν στο ενωτικό δημοψήφισμα ψήφισε ο κυπριακός Ελληνισμός με 97% την ένωση με τον μητρικό κορμό.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο πιο νεαρός από τους απαγχονισθέντες ήρωες με την κατηγορία ότι σκότωσε ή μάλλον ότι άσκησε βία ένοπλου, χωρίς να κατηγορηθεί ότι προκάλεσε με το αγωνιστικό του πνεύμα τον θάνατο ενός μέλους των δυνάμεων ασφαλείας.

Καταδικάστηκε στην ποινή του θανάτου, του πιο μαρτυρικού θανάτου. Όπως ήταν διά αγχόνης θάνατος. Στο σχολειό του, τόσο στο δημοτικό όσο και στο γυμνάσιο, είχε εγκλιματιστεί στα ελληνικά και χριστιανικά ιδανικά της Ελλάδος και του Χριστού, για τα οποία αισθανόταν μέσα του και πάντοτε έναν εθνικό συγκλονισμό. Στις 15 Νοεμβρίου 1956 οδηγήθηκε στο δικαστήριο, στο οποίο κατηγορήθηκε ότι πήρε μέρος σε οχλαγωγία, όπως ονόμαζαν οι Άγγλοι τις πατριωτικές διαδηλώσεις της κυπριακής νεολαίας.

Η δίκη ορίστηκε για τις 6 Δεκεμβρίου. Στις 5 Δεκεμβρίου το απόγευμα ο Ευαγόρας πλησίασε τον πατέρα του, τον Μιλτιάδη Παλληκαρίδη, και του είπε, όπως γράφει ο τελευταίος: «Πατέρα, αύριο είναι η δίκη μου. Ξέρω ότι από το δικαστήριο θα γλυτώσω, αλλά η αστυνομία θα με συλλάβει και θα με στείλει στο κάστρο. Εγώ στη φυλακή δεν μπορώ να μείνω. Αν δεν μπορέσω να δραπετεύσω, θα σκοτώσω κανένα φρουρό και θα με σκοτώσουν. Προτιμώ να φύγω. Θα βγω στο βουνό».

Ο πατέρας Παλληκαρίδης έδωσε με δάκρυα στα μάτια την ευχή του στο λεβεντόπαιδό του, που την ίδια μέρα στις 4 το απόγευμα, περνά από το ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου και αφήνει πάνω στη διδασκαλική έδρα ένα γράμμα προς όλους τους φίλους και συμμαθητές του. Εύγε, μεγάλε Έλληνα Ευαγόρα Παλληκαρίδη, η θυσία σου θα ‘ναι για μας άσβεστη φλόγα και οξυγόνο για τη συνέχεια του αγώνα. Με την απελευθέρωση της μαρτυρικής Κύπρου από τον βάρβαρο Αττίλα θα σου στείλουμε με ένα κατάλευκο περιστέρι τα χαρμόσυνα νέα. Για τον Έλληνα της Κύπρου δεν πέθανες, αλλά ζεις στις καρδιές όλων.

Για τον Ευαγόρα

 

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;

Ας ξεκινήσουμε έναν συλλογισμό σχετικά ανάποδο.
Κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος στον Β’ΠΠ υπήρξαν κάποιοι …«καλοί» μας …«σύμμαχοι», που έριξαν δύο Ατομικές Βόμβες σε ΑΜΑΧΟ πληθυσμό, εξαερώνοντας περισσότερους από 200.000 ανθρώπους, σε διάστημα λίγων ωρών!
Αναφέρομαι φυσικά στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι.
Και για να κάνει κάποιος ένα τέτοιο θηριώδες έγκλημα, για το οποίο δεν τιμωρήθηκαν ποτέ οι εμπνευστές του, δεν αποζημιώθηκε ποτέ κάποιο από τα θύματα και δεν χαρακτηρίστηκε ποτέ ως ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, το μυαλό ενός ανθρώπου πάει στους …«επικυριάρχους».

Στις ημέρες μας όμως  ΜΟΝΟΝ οι Σιωνιστές μπορούν να σκοτώνουν χωρίς να πληρώνουν και χωρίς να τους ασκείται οποιαδήποτε κριτική.
Κι ερευνώντας έναν-έναν ΟΛΟΥΣ τους επιστήμονες που έλαβαν μέρος στην βιαστική κατασκευή της Ατομκής Βόμβας, βρήκα αποκλειστικά …«θύματα» του Ολοκαυτώματος!ΔΩΔΕΚΑ στους ΔΩΔΕΚΑ….

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;

…«Εκλεκτής» καταγωγής όλοι τους! …

Η «αμερικανική» ατομική βόμβα δεν είναι τελικά τόσο …«αμερικανική» όσο μας είπαν.
Τα φερόμενα ως …«θύματα» τελικά ήταν ΠΟΛΥ πιο αποτελεσματικά στην μαζική καύση μεγάλων ανθρωπίνων πληθυσμών, σε σχέση με τους Ναζί, που παιδεύονταν με τους απλοϊκούς ντεμοντέ φούρνους του Άουσβιτς, όπου τα πτώματα καίγονταν ένα-ένα.

Ακόμα μία τρομερή …«σύμπτωση» αφορά στους κατασκόπους που παρέδωσαν στους Ρώσσους τα σχέδια της Ατομικής Βόμβας, που ήταν επίσης …«θύματα» του Ολοκαυτώματος!
Δηλαδή με μία κίνηση δύο ανθρώπων σήμανε η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και ολόκληρη η ανθρωπότητα μπήκε σ’ έναν πανάκριβο χορό εξοπλισμών, που δημιούργησε απίστευτα χρέη στις δυτικές χώρες.

Και οι τρελλές σιωνιστικές …«συμπτώσεις» ΔΕΝ έχουν τελειωμό.
Ο βραβευμένος δημοσιογράφος-αναλυτής που όρισε με ακρίβεια αυτόν τον …ΑΟΡΑΤΟ κόκκινο διαβολικό εχθρό της Δύσεως (τους Κόκκινους),  που απειλούσαν την ζωή όλων των καπιταλιστικών κρατών που ήταν υποχείρια του ΝΑΤΟ, με προέλευση την Σοβιετική Ένωση, ήταν επίσης …«περιούσιος» κι …«εκλεκτός», και λεγόταν Walter Lippmann .
Φωστήρες όπως αυτός  δημιουργούσαν όλο το θεωρητικό και φαντασιακό υπόβαθρο που απαιτείτο για να μπει στις ζωές των Αμερικανών φορολογούμενων ο ψεύτικος εφιάλτης των Σοβιετικών, που θα έκαναν δήθεν …εισβολή στις ΗΠΑ!
Γυρίστηκαν και σχετικές ταινίες, ενώ για να είναι ακόμα πιο πειστική η ψευδαίσθηση της απειλής,  υπήρξαν και μερικές διώξεις Αμερικανών κομμουνιστών.

Το αίσθημα της ασφάλειας στα τρομοκρατημένα πλήθη επέστρεφε ΜΟΝΟ μετά την έγκριση τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε εξοπλιστικά προγράμματα.
Ο Ψυχρός Πόλεμος εξελίχθηκε κυρίως μέσα στο κεφάλι των φορολογουμένων, με την βοήθεια πληρωμένων συγγραφέων και δημοσιογράφων, που «έκτιζαν» την μεγάλη παράσταση μέσα από κατασκοπικά βιβλία και ψεύτικες ειδήσεις, με ανταλλαγές πρακτόρων και μυστικές αποδράσεις.
Στον αγώνα για την μεγάλη εξαπάτηση κι ολόκληρη η σειρά του James Bond, μαζί με εκατοντάδες άλλα κατασκοπικά θρίλερ.

Η τρομοκρατία των πολιτών συνεχίστηκε ακόμα και μέσω των ταινιών με εξωγήινους, που εισέβαλαν στις ΗΠΑ και απειλούσαν το ζηλευτό μεσοαστικό επίπεδο της αμερικανικής Οικογένειας.
Από παντού αόρατες απειλές, που άδειαζαν τρισεκατομμύρια δολάρια από τα Δημόσια Ταμεία .

Στο μεγάλο αυτό φαγοπότι προστέθηκε και η κούρσα του διαστήματος!
Αφού υποχώρησε ο τρόμος της Σοβιετικής εισβολής, τις τσέπες των Αμερικανών άδειαζαν τα διαστημικά προγράμματα, για λόγους …γοήτρου!

Δεν ξέρω γιατί αλλά όλες οι παραπάνω …«συμπτώσεις», που προκάλεσαν μία …«δικαιολογημένη» αφαίμαξη πολλών γενεών φορολογουμένων,  δεν μου φαίνονται καθόλου …«συμπτώσεις».
Ακολουθούν οι σύνδεσμοι προς επαλήθευση…

Η λίστα των επιστημόνων που συμμετείχαν στο Manhattan Project μπορεί να βρεθεί
εδώ
Ακολουθούν με σχετικές σελίδες από την Wikipedia  για επαλήθευση…

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;2

Albert Einstein –  «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;3

J. Robert Oppenheimer – «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;4

David Bohm – «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;5

Leó Szilárd -«εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;7

Eugene Wigner – «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;8

Otto Robert Frisch – «εκλεκτός»-

pii-diepraxan-tin-genoktonia-stin-chirosima-ke-sto-nagkasaki9Rudolf Peierls – «εκλεκτός»-

 

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;

Felix Bloch – «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;10

Niels Bohr – «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;11

Emilio G. Segrè – εκλεκτός-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;12

James Franck – εκλεκτός-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;13

James Franck – εκλεκτός-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;14

Enrico Fermi, σύζυγος «εκλεκτής» – Laura Fermi
Οι κατάσκοποι που πρακτικά ξεκίνησαν τον Ψυχρό Πόλεμο και την πανάκριβη κούρσα κατασκευής πυρηνικών όπλων:

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;15

David Greenglass – «εκλεκτός»-

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;17

Julius_Rosenberg – «εκλεκτός»-
Και τέλος ο δημοσιογράφος Walter Lipmann που μας έβαλε στο μυαλό τον ορισμό του Ψυχρού πολέμου ώστε να θεωρούμε αυτονόητο να ξοδεύονται ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ δολάρια για κατασκευή πυρηνικών όπλων …(που ίσως και να μην κατασκευάστηκαν ποτέ στον βαθμό που λένε)

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;18

Walter_Lippmann – «εκλεκτός»-
Δεν ξέρω αν μπορείτε να φανταστείτε “κυνηγημένους” από τους Ναζί … να δημιουργούν ένα κλειστό ρατσιστικό επιστημονικό κλαμπ για την κατασκευή της Ατομικής Βόμβας με σκοπό να εξαερώσουν εκατοντάδες χιλιάδες αμάχων Γιαπωνέζων.
Αυτή τη μυστική γνώση δεν επιτρεπόταν να την αποκτήσει κάποιος που δεν είχε εκλεκτή καταγωγή . Κι αυτός ο ρατσισμός στην επιστήμη φτάνει μέχρι τις μέρες μας.
Το 20% των κατόχων βραβείων Νόμπελ … “συμπτωματικά” είναι …εκλεκτής καταγωγής! Τα δε ποσοστά στα Νόμπελ Ιατρικής και Οικονομίας … φτάνουν στο 30 και 40%.

«…The Nobel Prize is an annual, international prize first awarded in 1901 for achievements in Physics, Chemistry, Physiology or Medicine, Literature, and Peace. An associated prize in Economics has been awarded since 1969.
Nobel Prizes have been awarded to over 850 individuals,of whom at least 20% were Jews, although Jews comprise less than 0.2% of the world’s population,(or 1 in every 500 people). Overall, Jews have won a total of 41% of all the Nobel Prizes in economics, 28% of medicine, 26% of Physics, 19% of Chemistry, 13% of Literature and 9% of all peace awards…»

List of Jewish Nobel laureates

Κι ο λόγος που αυτές οι λεπτομέρειες δεν βγαίνουν ποτέ στην δημοσιότητα είναι επίσης πολύ …«παράξενος»!!!

Ποιοί διέπραξαν την γενοκτονία στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι;

Όπου και να σκάψεις στην Κυπριακή Γη, ξεφυτρώνει η Ελλάδα

Παρουσιάστηκε το ψηφιδωτό με τις αρματοδρομίες στο Ακάκι (pics)

Εξαιρετικά σημαντικό εύρημα, λόγω τεχνοτροπίας και θεματολογίας, χαρακτηρίζει το Τμήμα Αρχαιοτήτων, ψηφιδωτό δαπέδου που βρέθηκε στην περιοχή Παθκιά στο Ακάκι, και απεικονίζει παράσταση αρματοδρομιών σε εξέλιξη εντός ιπποδρόμου.

Η αποκάλυψη ολόκληρου του ψηφιδωτού δαπέδου και οι νέες παραστάσεις που εμφανίστηκαν επιβεβαιώνουν τη χρονολόγηση του δαπέδου στον 4ο αιώνα μ.Χ., καθώς επίσης τις αρχικές προβλέψεις των αρχαιολόγων πως πρόκειται για ένα ψηφιδωτό με μοναδική θεματολογία, αλλά μοναδικό και για την υψηλή ποιότητα κατασκευής του.

Με την αποκάλυψη ολόκληρης της παράστασης του ψηφιδωτού δαπέδου, η οποία παρουσιάστηκε σήμερα στα ΜΜΕ από το Τμήμα Αρχαιοτήτων, απεικονίζεται μια παράσταση αρματοδρομιών σε εξέλιξη εντός ιπποδρόμου και πλούσιο γεωμετρικό διάκοσμο.

akaki4
Η εικονική σκηνή περιλαμβάνει τέθριππα, στα οποία απεικονίζεται όρθιος ο ηνίοχος, τα οποία αγωνίζονται γύρω από τον εύριπο (spina). Κάθε άρμα συνοδεύεται από δύο επιγραφές. Στην ανατολική άκρη του εύριπου διακρίνεται η meta, δηλαδή το σημείο στροφής των αρμάτων, η οποία αποδίδεται ως ένα κυκλικό βάθρο, πάνω στο οποίο στηρίζονται τρεις κώνοι που απολήγουν σε ωό.

Πάνω στον εύριπο απεικονίζονται, επίσης, τρεις κίονες που απολήγουν σε τρία χάλκινα δελφίνια, από τα οποία ρέει νερό, και ένας ναΐσκος. Ανάμεσα στα άρματα εμφανίζονται ένας έφιππος άνδρας και δύο πεζοί άνδρες που κρατούν ο ένας μαστίγιο και ο άλλος αγγείο με νερό.

akaki3
Η Αρχαιολογική Λειτουργός, Φρύνη Χατζηχριστοφή, η οποία είχε την επίβλεψη της ανασκαφικής έρευνας, ανέφερε ότι με την αποκάλυψη ολόκληρης της παράστασης φαίνεται ότι πρόκειται για τέσσερις διαφορετικές φάσεις ενός αγώνα, με τέσσερα τέθριππα στον ιππόδρομο.

Σημείωσε ότι τα δύο ονόματα, που συνοδεύουν το κάθε τέθριππο, αντιστοιχούν το ένα στον ηνίοχο και το άλλο σε ένα από τα άλογα.

Πάνω στο εύριπο, επεσήμανε, εμφανίστηκε, εκτός από τους ναΐσκους και τους κίονες με τα δελφίνια, ο μηχανισμός με τον οποίο μετρούσαν τους γύρους, που ολοκληρώνονται κατά τον αγώνα.

akaki2
Εξίσου σημαντικό εύρημα χαρακτηρίζεται και ο πίνακας, που ανεβρέθηκε στο δυτικό άκρο της στοάς, με κυκλικό μοτίβο πλοχμού, μέσα στον οποίο ενσωματώνονται εννέα μετάλλια (οκτώ μετάλλια ανάμεσα στον πλοχμό και ένα στο κέντρο της σύνθεσης), που φέρουν προτομές γυναικείων μορφών.

Σε δηλώσεις της στους δημοσιογράφους, η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχαιοτήτων, του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, Μαρίνα Ιερωνυμίδου, είπε ότι “παρόλο που το δάπεδο δεν έχει ακόμη συντηρηθεί και καθαριστεί από τα άλατα, που καλύπτουν τα περισσότερα μετάλλια, μπορούμε ωστόσο, να ταυτίσουμε τις μορφές με τις εννέα μούσες, εφόσον η κάθε μία κρατά το σύμβολο της ιδιότητας της”.

Όπως σημείωσε, πρόκειται για “ένα εξαιρετικά σημαντικό εύρημα, λόγω της τεχνοτροπίας του και λόγω της θεματολογίας του”, για να προσθέσει πως “είναι μοναδικό στην Κύπρο, αφού η παρουσία αυτού του ψηφιδωτού δαπέδου σε μια απομακρυσμένη περιοχή της ενδοχώρας προσφέρει νέα σημαντικά στοιχεία για αυτήν την περίοδο στην Κύπρο και προσθέτει στις γνώσεις μας για τη χρήση ψηφιδωτών δαπέδων στο νησί”.

akaki1
Εξάλλου, ανέφερε ότι η ανασκαφική έρευνα θα συνεχιστεί του χρόνου μετά το Μάιο, αφού υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι θα βρεθούν και άλλα σημαντικά ευρήματα στο χώρο.

“Θα συνεχίσουμε την ανασκαφή με επιστημονικό τρόπο και ευελπιστούμε ότι ο χώρος αυτός κάποτε θα ανοίξει για το κοινό”, σημείωσε.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η κ. Ιερωνυμίδου είπε πως ο χώρος θα προστατευτεί, ενώ θα γίνουν προσωρινές κατασκευές για φύλαξή του. Επίσης, είπε ότι ακολούθως θα διαρρυθμιστεί με τέτοιο τρόπο και θα αναβαθμιστεί, ούτως ώστε να ανοίξει για το κοινό.

Ο Υπουργός Μεταφορών, Μάριος Δημητριάδης, εξέφρασε τη χαρά και την υπερηφάνεια του, κάνοντας λόγο για ένα “πραγματικά αξιόλογο εύρημα”.

Υπογράμμισε το ρόλο του Τμήματος Αρχαιοτήτων στην Κύπρο, λέγοντας ότι “είναι ένα τμήμα που επιτελεί σημαντικό έργο, στο οποίο όλοι πρέπει να είμαστε αρωγοί διότι αναδεικνύει την τεράστια αρχαία κληρονομιά που έχει η Κύπρος”.

Διαβεβαίωσε, τέλος, ότι η Κυβέρνηση και ο ίδιος προσωπικά θα βρίσκονται στο πλευρό τους.

Το εντυπωσιακό ψηφιδωτό είναι μήκους 26 μέτρων και πλάτους 4 μέτρων, ενώ ξεχωριστή θέση καταλαμβάνει στο χώρο μια τεράστια δεξαμενή διαστάσεων 10×14 μέτρα.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Η ιστορία του Απαρτχάιντ

Τα κατάλοιπα του απαρτχάιντ πλήττουν ακόμη και σήμερα την κοινωνία της Νότιας Αφρικής, αν και πλέον έχουν περάσει δεκαετίες από τη στιγμή που καταργήθηκε. Ο «Ματίμπα» ταυτίστηκε με τον αγώνα κατά των φυλετικών διακρίσεων.

Στα αφρικανικά η λέξη απαρτχάιντ σημαίνει διαχωρισμός. Στη Νότια Αφρική έφτασε να είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο τασσόταν κατά των μαύρων. Ο Νέλσον Μαντέλα ήταν ένας από αυτούς που έδωσαν μακρόχρονη μάχη κατά αυτής της διάκρισης. Από το 1948 έως το 1994 το απαρτχάιντ είχε γίνει νόμος στη Νότια Αφρική, αν και θεωρείτο παραβίαση της διεθνούς νομοθεσίας.

Οι άνθρωποι στη Νότια Αφρική κατηγοριοποιήθηκαν σε λευκούς, μαύρους, έγχρωμους, Ινδιάνους ή Ασιάτες. Δημιουργήθηκαν χωριστά σχολεία, λεωφορεία, καταστήματα και νοσοκομεία για μαύρους και έγχρωμους και οι υπηρεσίες που προσφέρονταν ευνοούσαν κυρίως τους λευκούς.

Ακόμη και οι νόμοι ήταν διαφορετικοί. Αν για παράδειγμα οι αρχές συλλάμβαναν έναν μαύρο άνδρα ο οποίος είχε βιάσει μία λευκή γυναίκα, τον περίμεναν πολλά χρόνια στη φυλακή, ενώ αντίθετα για την ίδια πράξη, ένας λευκός θα πλήρωνε απλά ένα μικρό ποσό ως πρόστιμο…

Οι μαύροι της Νότιας Αφρικής διαδήλωσαν κατά αυτής της ανισότητας η οποία στη χώρα είχε γίνει νόμιμη, με την υποστήριξη του Νέλσον Μαντέλα αλλά και του Αχμέντ Καθράντα. Οι περισσότερες από τις διαδηλώσεις αυτές είχαν τη μορφή παθητικής διαμαρτυρίας. Σε μία από αυτές, ο Μαντέλα έκαψε το «πάσο» του.

Τα «πάσα» αυτά έπρεπε να τα έχουν στην κατοχή τους όλοι οι μαύροι, καθώς δεν τους επιτρεπόταν να εγκαταλείψουν την περιοχή στην οποία ζούσαν χωρίς αυτά. Μάλιστα, υπήρξε έντονη αναταραχή ανάμεσα στην κοινότητα των μαύρων όταν η κυβέρνηση προσπάθησε να επεκτείνει το συγκεκριμένο μέτρο και στις γυναίκες.

Δουλεύοντας στο Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, ο Μαντέλα είδε τις προσπάθειές του κατά του απαρτχάιντ να μην έχουν αποτέλεσμα, όπως και οι παθητικές διαδηλώσεις στους δρόμους της χώρας. Αργότερα, υπήρχαν σχέδια για βομβαρδισμούς σε σημεία ιδιαιτερότητας για το μέτρο διαχωρισμού, ωστόσο πάντοτε ήταν σχεδιασμένα έτσι ώστε να μην υπάρξουν θύματα. Ο Νέλσον Μαντέλα δικάστηκε για προδοσία και ενώ στο πρώτο στάδιο αθωώθηκε, το 1964 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Ο ίδιος έμεινε στη φυλακή για 27 χρόνια στο νησί Ρόμπεν Άιλαντ, ωστόσο ποτέ δεν σταμάτησε τον αγώνα του. Στη Νότια Αφρική αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, τα μηνύματα του Μαντέλα κατά του απαρτχάιντ έγιναν ιδιαίτερα γνωστά.

Μετά την αποφυλάκισή του το 1990, ο Νέλσον Μαντέλα έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής. Ο νόμος του απαρτχάιντ καταργήθηκε επίσημα, ωστόσο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εξαιτίας του, ο ρατσισμός απέκτησε βαθιές ρίζες στη χώρα.

Απαρτχάιντ – Η Ιστορία του διαχωρισμού

Παραλία στη Νότια Αφρική μόνο για λευκούς. Πηγή: http://www.citylab.com/politics/2013/12/life-apartheid-era-south-africa/7821/

 

Ο όρος «Απαρτχάιντ» στα αφρικάανς, τη γλώσσα των Μπόερς, σημαίνει διαχωρισμός. Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε στις εκλογές του 1948 στη Νότια Αφρική από το εθνικό κόμμα των Αφρικάνερς, των απογόνων δηλαδή των Ολλανδών Μπόερς, για να σηματοδοτήσει τη νέα εποχή που ξεκινούσε. Η νέα εποχή προέβλεπε την επίσημη εφαρμογή των φυλετικών διακρίσεων και του διαχωρισμού (γεωγραφικού, κοινωνικού, πολιτικού, πολιτισμικού) λευκών και μη κατοίκων για δεκαετίες.

Στην πράξη ο διαχωρισμός των πλουσίων λευκών και των φτωχών μαύρων, μιγάδων και ασιατών, εφαρμοζόταν επί αιώνες αλλά τώρα πλέον θα γινόταν επίσημη κρατική πολιτική και μέρος του κανονιστικού πλαισίου του δικαίου. Όταν μαύροι πολίτες περνούσαν σε περιοχές λευκών θα βρίσκονταν υπό την δικαιοδοσία των διωκτικών αρχών και υπό την κατηγορία των νόμων. Η διαφορά με το πριν ή με την εφαρμογή διαχωρισμών σε άλλα μέρη του κόσμου, για παράδειγμα στις νότιες πολιτείες της Αμερικής στη δεκαετία του ’50, είναι πως όταν ένας μαύρος εμφανιζόταν σε μια γειτονιά λευκών στο Μισισιπή, θα μπορούσε μεν να γίνει στόχος ρατσιστικών προσβολών ή συστάσεων από τις αρχές για την εμφάνισή του εκεί, όμως στη Νότια Αφρική, εάν ένας μαύρος πολίτης περνούσε σε γειτονιά λευκών χωρίς να διαθέτει κάποια άδεια (pass) διωκόταν ποινικά και φυλακιζόταν.

Λεωφορείο μόνο για μαύρους πολίτες στο Γιοχάνεσμπουργκ το 1965. Σύμφωνα με τους νόμους του Άπαρτχαιντ, λευκοί και μαύροι επιβιβάζονταν σε ξεχωριστά μέσα μαζικής μεταφοράς. Πηγή: http://www.citylab.com/politics/2013/12/life-apartheid-era-south-africa/7821/

Ο πλούτος της χώρας, η γη της, οι φυσικοί της πόροι και η εκμετάλλευσή τους, θα βρίσκονταν στα χέρια μιας ελάχιστης λευκής μειοψηφίας ενώ οι μαύροι θα ζούσαν σε πλήρη ένδεια και φτώχεια σε συγκεκριμένες περιοχές, πολύ συχνά σε γκέτο. Ουσιαστικά οι λευκοί της Νότιας Αφρικής, ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού, επισημοποίησαν την κυριαρχία τους επί των μαύρων κατοίκων, που αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία. Αυτή ήταν η προωθημένη εφαρμογή των χειρότερων μορφών αποικιοκρατίας στην πολύπαθη μαύρη ήπειρο.

Δηλαδή με τη σφραγίδα του κράτους, τους νόμους του, το δικαστικό του σύστημα και τους εκπροσώπους του (δημόσιοι λειτουργοί, σώματα ασφαλείας κλπ.), πραγματοποιείτο επίσημος διαχωρισμός των ανθρώπων με βάση το χρώμα του δέρματός τους και τα χαρακτηριστικά τους, όπως τα αντιλαμβάνονταν με φυλετικούς όρους οι λευκοί επικυρίαρχοι.

Αυτή η πρωτοφανής παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την επίσημη υπογραφή ενός κράτους, πραγματοποιούνταν ελάχιστα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που είχε προκαλέσει τόσα δεινά στην ανθρωπότητα αλλά και είχε σηματοδοτηθεί από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, ένα οργανωμένο βιομηχανοποιημένο μαζικό έγκλημα με τη σφραγίδα του κράτους και πάλι.

 

Ο επίσημος διαχωρισμός λευκών και μη κατοίκων της Νότιας Αφρικής. Οι περιοχές, τα λεγόμενα Μπαντουστάν, που ζούσαν μη λευκοί κάτοικοι ήταν οι πλέον φτωχές και με ελάχιστους φυσικούς πόρους. Χάρτης: http://en.wikipedia.org/wiki/Bantustan

Οι διακρίσεις εις βάρος των μαύρων στη Νότια Αφρική δεν ήταν κάτι το νέο. Οι λευκοί αποικιοκράτες εφάρμοζαν τέτοιες πολιτικές σχεδόν 3 αιώνες. Οι απόγονοι των Ολλανδών εποίκων, οι Μπόερς, θα έχουν αρχικά τον έλεγχο των περιοχών που αργότερα θα αποτελέσουν το κράτος της Νότιας Αφρικής. Σ’ εκείνα τα χρόνια δεκάδες χιλιάδες μαύροι μεταφέρονταν ως σκλάβοι από διάφορα σημεία της Αφρικής για να δουλέψουν για τους λευκούς αφέντες τους. Η άφιξη των Βρετανών και η εφαρμογή της πράξης κατάργησης για το δουλεμπόριο (Slave Trade Act) το 1807 όπως και η πράξη κατάργησης της δουλείας (Slavery Abolition Act) το 1833, δεν άλλαξαν κάτι για τους μαύρους της νότιας Αφρικής ή για τους χιλιάδες εργάτες από την Ινδία και γενικότερα την Ασία που αφίχθησαν τις επόμενες δεκαετίες. Με μια σειρά τοπικών νόμων και περιορισμών, το καθεστώς ελευθερίας των μη λευκών ελάχιστα απείχε από τη σκλαβιά. Ουσιαστικά οι διακρίσεις παρέμεναν ισχυρές, οι απαγορεύσεις συνεχείς και ο περιορισμός των «κατώτερων» ανθρώπων μόνιμος. Αυτό που άλλαξε ήταν στον πυρήνα της εξουσίας. Μπόερς και Βρετανοί θα συγκρουστούν για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και οι πρώτοι θα βιώσουν σκληρά κατασταλτικά μέτρα που θα οδηγήσουν σε λιμό και χιλιάδες νεκρούς.

Οι Μπόερς αρκετά νωρίς είχαν περιορίσει τις σχέσεις τους με τις μητροπόλεις τους και είχαν διακηρύξει την αφρικανικότητά τους, εξελίσσοντας και την αντίστοιχη διάλεκτο, τα αφρικάανς που είχαν τη βάση τους στα ολλανδικά, ιδιότητες που τους επέτρεψαν να αναπτύξουν μια διακριτή ταυτότητα και να δημιουργήσουν συνθήκες για τη μόνιμη επικράτησή τους. Θεωρώντας εαυτούς βαλλόμενους από παντού, ειδικά μετά τη σύγκρουσή τους με τους Βρετανούς, εξέλιξαν τη θεώρησή τους για τους φυλετικούς διαχωρισμούς που ήταν απαραίτητοι ώστε να διατηρήσουν την «καθαρότητά» τους. Φυσικά η κύρια επιδίωξη ήταν η διατήρηση και επαύξηση της οικονομικής τους δύναμης. Όλα από εκεί ξεκινούν κι εκεί καταλήγουν.

Τα πρώτα βήματα ενός ηγέτη. Ο Μαχάτμα Γκάντι ηγείται διαδήλωσης Ινδών στο Νατάλ της Νότιας Αφρικής το 1913. Οι Ινδοί, είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους μαύρους στη Νότια Αφρική, ουσιαστικά κανένα. Ο Γκάντι ξεκίνησε από τη Νότια Αφρική την πολιτική του διαδρομή. Πηγή: http://www.sahistory.org.za/organisations/natal-indian-congress-nic

Το 1910 ο αφρικάνερ Λούις Μπότα γίνεται πρωθυπουργός της πρώτης κυβέρνησης της Ένωσης της Νότιας Αφρικής, προδρόμου του κράτους της Νότιας Αφρικής. Η πολιτική του απέβλεπε στη συμφιλίωση των λευκών κατοίκων (Μπόερς, Βρετανών εποίκων κλπ.) και στη μεγαλύτερη καταπίεση και περιορισμό των μαύρων και των μιγάδων. Περιορισμοί στην κίνηση στα αστικά κέντρα, ελάχιστη επαφή λευκών και μαύρων, διαρπαγή της γης, περιορισμοί σε χωριστά εδάφη και καταυλισμούς. Η πολιτική του Μπότα απετέλεσε τη βάση του επίσημου απαρτχάιντ. O κόσμος στη Νότια Αφρική χωριζόταν στους λευκούς και τους «άλλους».

Το 1948, λίγα μόλις χρόνια μετά το έγκλημα στην Ευρώπη εναντίον ενός ολόκληρου λαού, του εβραϊκού, η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής θεσμοθετεί νέο κανονιστικό πλαίσιο και ρατσιστικούς νόμους διαχωρισμού των κατοίκων της χώρας και εφαρμόζει επίσημα πλέον την πολιτική που θα ονομαστεί απαρτχάιντ. Μ’ ένα μείγμα εθνικισμού, θρησκευτικού παροξυσμού και φόβου απέναντι στη μαύρη και την κόκκινη (κομμουνιστική) απειλή, οι λευκοί ηγέτες της Νότιας Αφρικής θα παρασύρουν τη χώρα τους σ’ ένα πολιτικό και κοινωνικό μεσαίωνα για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους και τη διαφύλαξη των οικονομικών τους συμφερόντων. Την ίδια εποχή ένα μεγάλο αντιαποικιακό κίνημα σαρώνει την Αφρική και οδηγεί σε μακροχρόνιους πολέμους με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Η χειραφέτηση των αφρικανικών λαών περνούσε μέσα από ποταμούς αίματος.

Προετοιμαζόμενες εναντίον των εχθρών. Φωτογραφία: http://www.citylab.com/politics/2013/12/life-apartheid-era-south-africa/7821/

Στην ανάγκη προστασίας του καθεστώτος η ελίτ της Νότιας Αφρικής θα λειτουργήσει με ακόμη πιο σκληρούς όρους παρά την κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας. Το εμπάργκο που θα επιβληθεί στο κράτος της Νότιας Αφρικής θα παρακάμπτεται με διάφορους τρόπους, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θα φανεί εξαιρετικά απρόθυμη να προχωρήσει σε κυρώσεις εναντίον των κρατούντων στη Νότια Αφρική. Μόλις τη δεκαετία του ’80 και κάτω από τις συνεχείς διαδηλώσεις στη χώρα και του διεθνούς κινήματος εναντίον του καθεστώτος, το τελευταίο θ’ αρχίσει να κλονίζεται. Το απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική ήταν μελανό στίγμα, ένα δυστυχώς από τα πολλά, στη σύγχρονη ιστορία του κόσμου.

Απαρτχάιντ

Μόνο για λευκούς (ευρωπαίους). Πηγή: http://www.citylab.com/politics/2013/12/life-apartheid-era-south-africa/7821/

Κύπρος: Επαναπατρίστηκε από τη Βρετανία πήλινο ειδώλιο του 700 π.Χ.

 

Κύπρος: Επαναπατρίστηκε από τη Βρετανία πήλινο ειδώλιο του 700 π.Χ.

Λευκωσία

Ένα αρχαίο πήλινο ειδώλιο αλόγου με αναβάτη-πολεμιστή, που χρονολογείται στην αρχαϊκή περίοδο (περίπου 700 π.Χ), επαναπατρίστηκε στην Κύπρο από την Βρετανία.

Το ειδώλιο εντοπίστηκε μετά από διαδικτυακή έρευνα του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου, σε ιστοσελίδα οίκου πώλησης αρχαιοτήτων του Λονδίνου.

Κατόπιν αιτήματος του Τμήματος Αρχαιοτήτων και Αστυνομίας Κύπρου ο οίκος παρέδωσε το ειδώλιο στη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου, η οποία με τη σειρά της το παρέδωσε στις κυπριακές αρχές.

Το ειδώλιο προέρχεται από τη δηλωμένη και καταγραμμένη ιδιωτική συλλογή του Χριστάκη Χατζηπροδρόμου, η οποία πριν την τούρκικη εισβολή του 1974 βρισκόταν στην οικία του στην Αμμόχωστο.

Η οικία λεηλατήθηκε, τα αντικείμενα της συλλογής κλάπηκαν και η συλλογή διασκορπίστηκε.

 

UNESCO: 21 νέα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Από το Αρχαιότερο δάσος της Κίνας, στα περσικά κανάλια το καναδικό ακρωτήριο και το Αρχιπέλαγος του Revillagigedo στο Μεξικό. Αυτά είναι τα νέα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Adtech Ad

Η Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς, το πολιτιστικό σκέλος των Ηνωμένων Εθνών ανακοίνωσε στην Κωνσταντινούπολη την προσθήκη των 21 νέων πολιτιστικών χώρων που εντάσσονται στην ολοένα και αυξανόμενη λίστα της.

AdTech Ad

Σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονται ιστορικές και πολιτισμικές τοποθεσίες απ’ όλο τον κόσμο.

Τα περσικά κανάλια Qanat, Ιράν

 Το Caravanserai στην έρημο Lut

 «Στη Συρία συντελείται ένα έγκλημα πολέμου, που στοχεύσει εκτός από τις ανθρώπινες ζωές και στην καταστροφή του πολιτισμού της περιοχής’, αναφέρει η Irina Bokova.

Η κυβέρνηση του Μεξικό ανακήρυξε το Αρχιπέλαγος του Revillagigedo, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, καθώς προστατεύει μια σπάνια μορφή άγριας ζωής, όπως φάλαινες, δελφίνια και καρχαρίες.

Η οροφή της σπηλιάς Gorham στο Γιβραλτάρ

 Ο θόλος του El Romeral

 Το καναδικό ακρωτήριο Mistaken Point

Το αρχαιότερο δάσος της Κίνας, στην επαρχία Shennongjia, το οποίο αποτελεί καταφύγιο για είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.

Η λίστα της UNESCO συμπεριλαμβάνει, πλέον 1052 μνημεία σε 165 χώρες του κόσμου.

(ΠΗΓΗ: Mirror)