Αναζητώντας την αλήθεια. Κινηματογραφική ταινία κριτική

Βασισμένη στο μυθιστόρημα «Η καλύβα» του καναδού συγγραφέα Young William P. η ταινία μιλά για τα όρια της πίστης, τη δύναμη του ανθρώπου να δαμάζει τον πόνο του από την απώλεια αγαπημένων προσώπων και να εκφράζει τον καλό του εαυτό παρά τις αντιξοότητες της ζωής.

Ο Σαμ Γουόρθνγκτον εξαιρετικός ως συντετριμμένος, απαρηγόρητος πατέρας και θυμωμένος με το Θεό που του πήρε την κορούλα που υπεραγαπούσε, τέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία της, της λαμβάνει ένα μυστηριώδες σημείωμα, με το οποίο του ζητείται να επιστρέψει στην καλύβα που είχαν βρει τα ματωμένα ρούχα της.

 

Θα πάει και εκεί θα συναντήσει τους τρεις προαναφερθέντες ηθοποιούς σε ρόλους που αντιστοιχούν σε τρεις βασικές έννοιες της χριστιανικής θρησκείας. Μέσα από τις συζητήσεις μαζί τους, θα πάρει ένα διαφορετικό μάθημα αγάπης, για το βαθύτερο νόημά της και θα μάθει να συμφιλιώνεται με τον πόνο και την απώλεια.

Θα ανακαλύψει τις δυνάμεις που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του και θα ζήσει κάτι που θα δοκιμάσει τα όρια της πίστης του.

Θα δει την κόρη του στο παράδεισο, θα κάνει συζητήσεις με τα τρία μέλη που θα συναντήσει στην καλύβα. Ο πρωταγωνιστής το έχει παράπονο που έχασε την κόρη του , συγχωρεί το δολοφόνο της, θάβει την κόρη του.

Στο τέλος στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα θα βρεθεί στο νοσοκομείο όπου και θα διηγηθεί στα μέλη της οικογένειας του οτι συνάντησε τον Θεο και την πεθαμένη κορούλα τους.

Αναζητώντας Την Αλήθεια (The Shack) (2016)

 

Μια θάλασσα παπαρούνες

Μια θάλασσα παπαρούνες, συγκεκριμένες τρείς, τέσσερις αντικρύσαμε σήμερα ! Βρήκαμε το δρόμο… Τόπιο που εμπνέει, σαν ζωγραφικός πίνακας.

17498963_10155223116989073_4142172612258371410_n

16649521_10155223116909073_7949112507060341298_n

 

Άνθρωποι του πνεύματος… κατα τον Μάνο Χατζιδάκη…

Image result for μανος χατζιδακης

Τον Μάνο Χατζιδάκη, όταν άκουγε την έκφραση «πνευματικοί άνθρωποι» τον πιάνανε τα νεύρα του. «Δηλαδή», έλεγε, «υπάρχουν και άνθρωποι που δεν έχουν πνεύμα; Τι ανοησία είναι αυτή;». Και εδώ που τα λέμε ποια είναι τα όργανα μέτρησης για να δούμε για πόσο το πνεύμα (που «πνεί» και πάει όπου θέλει και κανείς δεν το κατακτά για να το βάλει στο τσεπάκι του ή στην τράπεζα ως ιδιοκτησία του) διάλεξε να τιμήσει το κεφάλι του Ευριπίδη ή του Μποτιτσέλι, του Μπαχ, ή του Ντοστογιέφσκι; Δεν υπάρχει κοντέρ να το μετρήσουμε. Αφήστε που είναι και μυστήριο το «πνεύμα» σαν έννοια, σαν υπόσταση, σαν «άνωθεν παρέμβαση». Στη Χριστιανική ορολογία το Πνεύμα είναι ο Θεός ο ίδιος που είναι τρισυπόστατος: Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Όμως οι περισσότεροι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως «πνευματικοί άνθρωποι» δεν είναι, βέβαια, Χριστιανοί. Το αντίθετο μάλιστα. Δεν το κρύβουν και δηλώνουν απερίφραστα πως ό,τι έχουν καταφέρει το έχουν καταφέρει μόνοι τους και πως το «Πνεύμα», δεν φέρει την ευθύνη για τα έργα τους – ούτε μπορεί να διεκδικήσει μερίδιο από την επιτυχία ή την αποδοχή που έχουν από μεγάλη ή μικρότερη μερίδα συνανθρώπων μας.

Παρ’ όλα αυτά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όταν ο Όμηρος, ο Ευριπίδης ή ο Καζαντζάκης εμπνέονταν, κάτι –κάτι μυστήριο – συνέβαινε – και τους «ενέπνεε». Το ίδιο το ρήμα «εμπνέομαι» υποδηλώνει ότι κάτι «πνέει» εκείνη τη στιγμή μέσα μου, κάτι άϋλο και εκτός του κόσμου της καθημερινότητάς μας. Και θέλω να επαναλάβω ότι δεν μιλάμε εδώ με την ορολογία της δικής μας τουλάχιστον Εκκλησίας, την Ορθόδοξης, που «πνευματική ζωή» εννοεί τη ζωή του πιστού που προσεύχεται πιστεύοντας πως κάποια στιγμή η ψυχή του θα ενωθεί με το Άγιο Πνεύμα, έστω και μετά τον θάνατό του. Αυτή η «πνευματική ζωή» καμία σχέση δεν έχει με την πνευματική ζωή του Σαρτρ ας πούμε, του μαρκησίου ντε Σαντ ή του Γκαίτε. Αλλιώς εβίωνε την έμπνευση ο Βαν Γκογκ, με φριχτές κρίσεις επιληψίας και φοβερά σωματικά βασανιστήρια, έτσι φιλάσθενος, πονεμένος και ψυχικά ασταθής που ήταν, και αλλιώς τη ζει ο Νταίηβιντ Χόκνεϋ που παράγει αριστουργήματα στο ατελιέ του, όπως άλλοι πάνε στη δουλειά τους. Ούτε επιληψίες, ούτε ναρκωτικά, ούτε τρέλα, ούτε ψυχικές διαταραχές (απ’ όσο ξέρουμε τουλάχιστον).

Ο αγαπημένος σε πολλούς Φερνάντο Πεσσόα λέει πως ο διάβολος είναι δημιουργός ποιητών, ποιητής και ο ίδιος. «Είμαι από τη φύση μου ποιητής» τον βάζει να λέει. Αλλά όποιος πιστεύει στον διάβολο, πιστεύει και στον Θεό αν ισχύει η κατ’ αρχήν εξίσωση: «Όποιος πιστεύει στον Θεό, πιστεύει και στον διάβολο». Οπότε πάμε πάλι στο Χριστιανικό δόγμα (που αφορά μόνο κάποιους) και στη δική του μεταφυσική περί Πνεύματος. Για τους Χριστιανούς συγγραφείς και ποιητές αυτό είναι λυμένο: Αν δέχτηκαν ποτέ κάποια πνοή που να τους έκανε να γράψουν τους «Αδερφούς Καραμαζώφ» ή τον «Πόλεμο και Ειρήνη», αυτή η πνοή ήταν θεϊκή. Γι’ αυτό πολλοί από αυτούς, μετά από ένα μεγαλειώδες καλλιτεχνικό ξέσπασμα, έπεφταν σε βαθιά μελαγχολία και αδυναμία να «εμπνευσθούν» γιατί, το έχει γράψει ο απόστολος Παύλος, το Χριστιανικό πνεύμα «πνεί» και όπου θέλει πάει και για όσο θέλει στέκεται και ποτέ δεν ξέρεις αν θα σε ξαναεπισκεφθεί. Περιμένεις λοιπόν και είτε σου ξανατύχει είτε όχι κάνεις τον σταυρό σου και προχωράς διότι έτσι κι αλλιώς, Ντοστογιέφσκι ή Παπαδιαμάντης, έχεις επίγνωση πως έγινες για λίγο «δοχείον» – και δόξα τω Θεώ.

Ένα είναι το σίγουρο. «Πνευματικοί άνθρωποι» με μονιμότητα (παλαιού) δημοσίου υπαλλήλου, δεν υπάρχουν. Όσοι από καταβολής κόσμου δοκίμασαν να δημιουργήσουν τέχνη με επιτυχία και αναγνώριση (έστω και μετά θάνατον) ξέρουν ότι η έκλαμψη αυτή η μυστήρια που τη λέμε «έμπνευση» είναι αυτοδύναμη και συμφωνία μαζί της δεν μπορείς να κάνεις, να κάτσει πλάι σου για πάντα. Υπάρχει βέβαια το ταλέντο και αυτό βοηθάει πολύ τις δύσκολες εποχές που δεν υπάρχει το «κεραυνοβόλο», αυτό που δεν ξέρουμε πώς φτάνει στον εγκέφαλο. Η Μαρία Κάλλας άνοιγε το στόμα της και συνέβαινε κάτι ανατριχιαστικά μεγαλειώδες που το καταλάβαινε και ο ακροατής πίσω-πίσω στην αίθουσα και αγαλλίαζε η ψυχή του. Μετά, ξαφνικά, «αυτό» έφευγε και έμενε μόνο η σπουδαία φωνή – που δεν είναι και λίγο. Και κάποιες – τραγικές πια – στιγμές, εξαφανιζόταν ακόμα και αυτή η φωνή, δεν έπιανε πια τις νότες της, το γυμνασμένο στέρνο και το διάφραγμα δεν μπορούσε να την ελέγξει έστω τεχνικά και οι ψυχολογικές επιπτώσεις τότε γινόντουσαν σχεδόν ή απολύτως ανεξέλεγκτες.

Αυτές τις ακατέργαστες και σκόρπιες σκέψεις προσπάθησα να βάλω σε μια σειρά, με αφορμή την κουβέντα που γίνεται τις τελευταίες μέρες περί των «πνευματικών ανθρώπων» και της οργανωμένης επίθεσης εναντίον τους. Δεν υπάρχουν ( εκτός των θρησκειών και των διαφόρων μεταφυσικών προσσεγγίσεων) “πνευματικοί άνθρωποι” και άνθρωποι “μη πνευματικοί”. Αυτό εννοούσε ο Χατζιδάκις που τον ανέφερα στη αρχή γιατί και μένα με είχε εντυπωσιάσει σε νεαρή ηλικία η άποψή του. Υπάρχει ταλέντο, δουλειά, καλλιέργεια, μόρφωση, διεύρυνση του εσωτερικού τοπίου με διαβάσματα, αγγίγματα, συζητήσεις, με έρωτα, αγάπη, φιλία, υπάρχει πολύς χώρος και πολύ δρόμος (ευτυχώς) για αυτοβελτίωση που, αν γίνει έργο ζωής, θα αναδείξει και το κρυμμένο μας ταλέντο (γιατί όλοι έχουμε δεξιότητες που δεν έχουν βγει στην επιφάνεια για διάφορους λόγους). Τότε θα γίνουμε καλοί ή λιγότεροι καλοί καλλιτέχνες (δηλαδή ποιητές, γιατί όλη η Τέχνη Ποίηση είναι) και θα παράγουμε έργα που και εμάς τους ίδιους θα μας εκπλήξουν πολύ ευχάριστα – και πιθανόν να έχουν και κάποια απήχηση, είτε στο ευρύτερο κοινωνικό μας περιβάλλον, είτε και σε όλον τον πλανήτη αν έχουν πολλή καλή δουλειά πάνω τους, χιλιάδες εργατοώρες, να τα φορτίζει και να τα αναδεικνύει σαν αναμφισβήτητα «διαφορετικά» και λαμπρά.

Το μυστήριο των αριστουργημάτων που πάνε πέρα από το «ευπώλητον» (και ας μην πουλήσουν τίποτα στην εποχή τους) δεν είναι, φοβάμαι, για τα δικά μας τα δοντάκια, των «προβεβλημένων», αναμφισβήτητα κάπως «ταλαντούχων» και σίγουρα καλά δικτυωμένων στην πιάτσα. Μετά τη γενιά του ’30 εδώ στην Ελλάδα δεν μπορώ να βρω παραδείγματα μεγαλοφυίας ή ιδιοφυίας. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι καλά θα κάνουμε να τα αφήσουμε αυτά τα περί «πνευματικών ανθρώπων» και να προσγειωθούμε.

Ίσως τότε ανθίσει και το άλλο λουλούδι, το παράξενο – αυτό που κάνει τις ψυχές να ανατριχιάζουν και τους εγκεφάλους μας να ανοίγουν διάπλατα πόρτες σε καινούργιους, ανεξερεύνητους και μαγικούς κόσμους.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=26939

Να επαναστατήσει ο απανταχού ελληνισμός

download

«Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούν, θα περάσουν. Κριτές, θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί». Κωστής Παλαμάς.

Βασική αρχή για να χειραγωγήσεις την κοινωνία είναι η αρχή «διαίρει και βασίλευε». Είναι παλιά αυτή η «συνταγή» και απολύτως αποτελεσματική. Στρέφεις ένα μέρος της κοινωνίας, τον έναν, εναντίον του άλλου. Επίσης αυτή είναι τακτική υπονόμευσης των λαων.

΄Ομως το σχέδιο Ανάν, που καταψήφισε ο κυπριακός λαός στο δημοψήφισμα της 24ηςΑπριλίου 2004 με ποσοστό 76% ,το οποίο προκάλεσε ο τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσος Παπαδόπουλος, ήταν κορυφαία στιγμή για την πολιτική και όχι μόνο, στην ιστορία , κατέδειξε την ενότητα της κυπριακής κοινωνίας.
Βροντοφωνάζοντας η κοινωνία, πως δεν πρόκειται να δεχτεί κανέναν συμβιβασμό που θα θίγει τα συμφέροντά, καθώς επίσης δεν θα κάνει καμιά μα καμία παραχώρηση από τις δίκαιες θέσεις της Κύπρου.

Ο πρόεδρος πασχίζει πάση θυσία να κλείσει το Κυπριακό;

Ναυάγησαν οι συνομιλίες της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής πλευράς στο Μοντ Πελεράν της Ελβετίας, εξαιτίας των εδαφικών κριτηρίων που έθεταν οι δυο πλευρές.

Το ναυάγιο το προκάλεσε ο Τούρκος ηγέτης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επειδή λοιπόν, ο Ομπάμα και Νούλαντ θέλουν οπωσδήποτε να κλείσει το Κυπριακό πριν να αναλάβει τα επίσημα καθήκοντά του ο Ντόναλντ Τραμπ, πιέζουν τον Αναστασιάδη να ξεκινήσει εκ νέου, τις πρώτες ημέρες του προσεχούς Ιανουαρίου, τις συζητήσεις στην Ελβετία, αποδεχόμενοι τις θέσεις Ερντογάν, που θα σημάνει και το τέλος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το ανησυχητικό και το παράδοξο είναι, ότι ο πρόεδρος δεν θέλει στο νέο γύρο συνομιλιών την ελληνική πλευρά;

Ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδος Νίκος Κοτζιάς, χαράζει τη δική του εξωτερική πολιτική, αντίθετη με αυτή του Αναστασιάδη και του Τσίπρα.

Ο Νίκος Κοτζιάς δεν δέχεται μετά τη διευθέτηση του Κυπριακού, τις εγγυήτριες δυνάμεις,Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία. Θέλει την άμεση μείωση των εποίκων στo νησί, όταν η Τουρκία το τελευταίο χρονικό διάστημα τους αύξησε.

Δεν θέλει τη σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων της κατοχής, για την οποία συμφώνησαν στην Αθήνα Ομπάμα και Τσίπρας, αλλά θέλει την άμεση αποχώρηση τους.

Επιπρόσθετα θέλει να αυξήσει τον αριθμό των ελληνοκυπρίων προσφύγων σε κατεχόμενες περιοχές (Μόρφου, Αμμόχωστο), αντίθετως από τον Ερντογάν που δεν το αποδέχεται.

Πρέπει όλος ο ελληνισμός να επαναστατήσει. Να επαναστατήσει, στους δρόμους, για να βάλει φραγή στο σχέδιο για το ξεπούλημα της Κύπρου, υπέρ των συμφερόντων της Τουρκίας.

Επανάσταση, έτσι μας δίδαξε η ιστορία. Ο ελληνισμός δεν θα μπορέσει να αντέξει άλλη ήττα, εφάμιλλη της Μικρασιατικής καταστροφής.

Να επαναστατήσει και ο Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου. Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Χρυσόστομος Β΄ επιβάλλεται, να αναλάβει και αυτός το λάβαρο της Επαναστάσης, κερδίζοντας τον απαραίτητο χρόνο μέχρι να γίνει η ορκωμοσία του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Μακαριώτατος δεν πρέπει να επιτρέψει να δημιουργηθούν προαπαιτούμενα και δεδομένα αποδοχής για το Κυπριακό, στον Ντόναλντ Τραμπ.

Ποτέ άλλοτε στη νεώτερη ιστορία ο Ελληνισμός, δεν βρέθηκε σε αυτή την δεινή θέση. Τρία χρόνια, απαξίωση του πολιτικού προσωπικού, οικονομική κατάρρευση, ανεργία, μετανάστευση των νέων και οικογενειών εξαιτίας της ανεργίας, μηδενική στρατηγική, αποξενωμένη απο όλους, έρμαιο της Γερμανίας με όρους κατοχικούς και το σημαντικότερο με λαβωμένη την εικόνα από τους συμμορίτες που τους έδωσε εξουσία ο λαός.

Η ιστορία είναι αμείλικτη. Η στόχευση ήταν ξεκάθαρη από την εποχή του αλήστου μνήμης σχεδίου Ανάν που υποστηρίχθηκε από την ίδια διεφθαρμένη συμμορία που καταστρέφει τον Ελληνισμό.
Είμαστε οι κληρονόμοι μίας πορείας που γέννησε ότι όμορφο υπάρχει στην Γη.

Η Ελλάδα γέννησε το δίκαιο, την προστασία του αδύνατου από τις ορέξεις του δυνατού. Η Ελλάδα γέννησε το φως που γκρέμισε την τυραννία, την δυσειδαιμονία, την βαρβαρότητα.

Για να ανάψει πάλι η δάδα στην Σαλαμίνα της Κύπρου, στην Αλεξάνδρεια και να φωτίσει τα πέρατα του κόσμου, ας ανοίξουμε τα μάτια, την αγκαλιά και ας ενώσουμε τις γροθιές μας στον αγώνα που έρχεται, την επανάσταση για το τεράστιο ΟΧΙ σε οποιοδήποτε νέο σχέδιο Αναν.

Ο Τάσσος, ο Βαγορής, ο Μάτσης, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Σεφέρης, η Μπουμπουλίνα, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Νίκος Γκάτσος, ζουν μέσα μας. Μας δείχνουν το φώς , το φως που θα νικήσει τα σκοτάδια.

Πετάμε λοιπόν οτι μας διχάζει, το διαίρει και βασίλευε, κρατάμε οτι μας ενώνει. Να μην τους αφήσουμε. Να εξέλθουμε απο το εγω και τον εγωισμό, τον ατομικισμό.

»Όταν η δύναμη της αγάπης ξεπεράσει την αγάπη για δύναμη, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη. » Jimi Hendrix

Κριτική της κινηματογραφικής ταινίας Βιg Eyes-Mεγάλα Μάτια (δική μου κριτική)

΄Αφησε τον άντρα της να διαδίδει παντού οτι αυτος ζωγράφιζε τους πίνακες…
΄Εγινε διάσημος,απέκτησε την δόξα, ενω δεν ήταν καν ζωγράφος. Το μυστικό αυτο δεν το ήξερε κανείς.
΄Μια νύχτα έβαλε φωτιά στο ατελιέ που ήταν μέσα η ζωγράφος με την κόρη της και μολις πρόλαβαν και έφυγαν για πάντα στην Χαβάη.
Μετα απο 10 χρόνια δεν άντεξε και του έκανε μήνυση και κέρδισε την δίκη.

2014. Μετάφραση μου, του Επιστημονικού ΄Αρθρου: Exploring the influence of the mass media on primary students’ conceptual understanding of genetics

Εξερευνώντας την επίδραση των μέσων μαζικής ενημέρωσης στους μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης » κατανοώντας τον όρο γενετική.

 

Education 3-13: International Journal

of Primary, Elementary and Early Years

Education

Jenny Donovan a & Grady Venville a

a Graduate School of Education, The University of Western

Australia, Crawley, Australia

Published online: 23 Feb 2012.

Exploring the influence of the mass media on primary students’ conceptual understanding of genetics

Εξερευνώντας την επίδραση των μέσων μαζικής ενημέρωσης στους μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης » κατανοώντας τον όρο  γενετική.

Αυτή η μελέτη διερευνά τις αντιλήψεις των  μαθητών ηλικίας 9 ως 12 χρονών σε ένα αυστραλιανό  δημοτικό σχολείο σχετικά με τα γονίδια και το DNA και συγκρίνει  με τα επίπεδα έκθεσής τους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης .

Λήφθηκαν ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία από λεπτομερή ερωτηματολόγια των μέσων ενημέρωσης καθώς και  σε  συνεντεύξεις σε 25 παιδιά που  εξετάστηκαν για οποιαδήποτε ένδειξη σχέσης  και  γνώσης  για τα γονίδια και το DNA μέσω της επίδρασης των ΜΜΕ.  .

Τα ευρήματα υποδεικνύουν  ότι η τηλεόραση ήταν η σημαντική πηγή των συμμετεχόντων μαθητών των πληροφοριών σχετικά με τη γενετική.

Μέθοδοι συλλογής δεδομένων

Δύο μέθοδοι συλλογής δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν ένα ερωτηματολόγιο και συνέντευξη.

Το ερωτηματολόγιο των μέσων ενημέρωσης περιλάμβανε αναγκαστικές απαντήσεις  στις ερωτήσεις σχετικά με το πόσο συχνά οι μαθητές έχουν πρόσβαση  σε οκτώ διαφορετικά είδη των μέσων μαζικής ενημέρωσης , πόσο καιρό συνήθως δαπανούν κάθε φορά που αποκτούν πρόσβαση σε μια πηγή των μέσων ενημέρωσης , αγαπημένες τηλεοπτικές εκπομπές και χαρακτήρες καθώς και τις πιο κάτω ερωτήσεις.

Έρευνα ερώτημα 1 – ποιό το επίπεδο έκθεσης  των μαθητών στα μέσα μαζικής ενημέρωσης;

Το ερωτηματολόγιο αναφερόταν στα  οκτώ είδη των μέσων μαζικής ενημέρωσης – την  τηλεόραση, το Διαδίκτυο , το ραδιόφωνο , ηλεκτρονικά παιχνίδια , κόμικς , εφημερίδες , περιοδικά και τον κινηματογράφο. Παρά την ύπαρξη κινηματογράφου στην πόλη , τα παιδιά δεν πηγαίνουν.

Τα αποτελέσματα έδειξαν  ότι χρησιμοποιούσαν  τα  ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης πιο συχνά από ό, τι τα έντυπα μέσα .

Σε καθημερινή βάση , 22 μαθητές παρακολουθούν τηλεόραση , 9  χρησιμοποιούν  στο Internet , 8 παιδιά  παίζουν  ηλεκτρονικά παιχνίδια και 6 ακούν  ραδιόφωνο .

Όλοι οι μαθητές παρακολουθούν τηλεόραση τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα  και όλοι  εκτός από ένα κορίτσι έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από το σπίτι και παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Τα  περιοδικά ήταν το πιο δημοφιλές από τα έντυπα μέσα ενημέρωσης με δύο μαθητές να διαβάζουν καθημερινά.

Ερευνητικό ερώτημα 2 –  ποιο είναι  το επίπεδο των μαθητών για την εννοιολογική κατανόηση της γενετικής ;

 

Τα παιδιά  κλήθηκαν  να επιλέξουν τα κατάλληλα ζεύγη από ενήλικες γάτες και τα γατάκια που μπορεί να σχετίζονται και  ακολούθως να υποστηρίξουν τις επιλογές τους . Στο υψηλότερο επίπεδο γνώσης της γενετικής  των μηχανισμών που διέπουν την κληρονομιά ,  5 μαθήτριες ( Έτος 5 / F ) δεν είχαν καμιά ιδέα για τη γενετική και άλλα τρία ( δύο 5 / F και ένα 7 / F ) είχαν ελάχιστη κατανόηση της γενετικής .

Ενώ άλλοι μαθητές δεν είχαν δηλώσει τα πάντα σωστά , εντούτοις παρατήρησαν μια εκτίμηση ότι ορισμένα σωματίδια ( DNA ή / και γονιδίων ) πέρασαν από τους γονείς στα παιδιά , για την ίδρυση της σχέσης ( συνήθης απάντηση ) και την ομοιότητα ( λιγότερο συνηθισμένη απάντηση ) .

Στη συνέντευξη , η πλειοψηφία των μαθητών ( 17 από 25 ) που αναφέρθηκαν  αυθόρμητα είτε  στα γονίδια ή στο  DNA ως απάντηση σε ερώτηση σχετικά με το τι κάνει τους  απογόνους  να μοιάζουν με τους γονείς τους.

Πέντε μαθητές υποστήριξαν ότι έχουν ακούσει  για τα χρωμοσώματα. Μόνο 1 μαθητής από  τους 25 ισχυρίστηκε ότι δεν έχει ακούσει για τα γονίδια του DNA , ή τα χρωμοσώματα .

Ερευνητικό ερώτημα 3 – τι παρανοήσεις έχουν οι μαθητές έχουν σχετικά με τη γενετική ;

 

Στην σελίδα 85 τα αποτελέσματα.

Για παράδειγμα , μερικοί μαθητές είπαν : « οι άνθρωποι δεν έχουν DNA »  ή » το  DNA σχετίζεται μόνο για το τεστ πατρότητας»  « τα  γονίδια πάνε στον αέρα »  . Αρκετές από αυτές τις παρανοήσεις δηλώθηκαν με αυτοπεποίθηση και ιδιαίτερα ότι το DNA είναι μόνο στο αίμα.

Μόνο τέσσερις μαθητές δεν είχαν παρανοήσεις.

 


Ερευνητικό ερώτημα 4 – Από ποια πηγή  οι μαθητές πιστεύουν ότι έχουν μάθει για τα γονίδια και το DNA ;

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης , οι μαθητές ήταν σε θέση να αναφέρουν πηγές ,  απαντώντας στην ερώτηση σχετικά με το πού νομίζουν ότι έχουν μάθει για τα γονίδια και το DNA .

Μόνο ένας μαθητής που δεν είχε ακούσει  για τα γονίδια και το DNA  δεν ανέφερε πηγές.

Το Σχήμα 2 σελ 84 δείχνει τον αριθμό των  μαθητών αναφέροντας κάθε πηγή της γενετικής πληροφόρησης .

Η τηλεόραση αναφέρθηκε δύο φορές συχνότερα από οποιαδήποτε άλλη πηγή , ενώ τα βιβλία και  το Internet ήταν η δεύτερη πιο κοινή πηγή . Δέκα μαθητές απάντησαν ανέφεραν το σχολείο ως πηγή.

Οι « άλλες » πηγές που αναφέρθηκαν ήταν γιαγιάδες και το ιατρικό προσωπικό .

 

Ερευνητικό ερώτημα 5 – τί συνδέσεις μπορούν να γίνουν μεταξύ της χρήσης των μέσων ενημέρωσης- ΜΜΕ  και των συμμετεχόντων στην αντίληψη των μαθητών;

Το σχήμα 3 σελ  85 αγγλικό κείμενο   παρουσιάζει  τις συνδέσεις με τα ΜΜΕ  στις αντιλήψεις των μαθητών.

Στην ουσία δείχνει ότι η αύξηση των μέσων χρήσης υποδεικνύει γενικά αύξηση της γνώσης.

Επίσης  όπως ανέφεραν έμαθαν  για την εγκληματικότητα από σειρές στην τηλεόραση όπως Bones, Griminal minds, NCIS,

Τα γονίδια είναι πανταχού παρούσα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ( Nelkin και Lindee 2004).

ΠΙΝΑΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΑΡΘΡΟ

Αποδείξεις από τα γενικά πρότυπα των μαθητών σελ 87  πίνακας 3

Αποδείξεις που δεν ταιριάζουν στα γενικά πρότυπα πινάκας 4 σελ 89

Πληροφόρηση των μαθητών  για  την γενετική πίνακας σελ 84

Πληροφόρηση και παραισθήσεις  για την γενετική μέσω των ΜΜΕ  σελ 85

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι μαθητές , ακόμη και σε μια απομακρυσμένη κοινότητα της Αυστραλίας , είναι σημαντικά εκτεθειμένοι στα μέσα μαζικής ενημέρωσης , ιδίως τα ηλεκτρονικά μέσα.

H τηλεόραση είναι  η κύρια πηγή  πληροφόρησης τους για το DNA και την γενετική.

Μια γενική ένδειξη των δεδομένων είναι ότι η αυξημένη έκθεση σε μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι συνεπής με την μεγαλύτερη γνώση της γενετικής και  τις παρανοήσεις.

2014. Η αθώωση του τροχαίου παραπτώματος του γιου του γενικού εισαγγελέα από τον πατέρα του και η περίπτωση ενός πολίτη μιας εγκύου γυναίκας μέσα από την εφημερίδα Καθημερινή και ένα group στο facebook


Ο αστυνομικός,  η αθώωση του γιου του Εισαγγελέα  από τροχαίο παράπτωμα και το περιστατικό της εγκύου . 9/4/2013

(http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=129372)

Στην παρούσα εργασία θα  διαπιστώσουμε τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στον ιστιοχώρο ενός παραδοσιακού μέσου την Καθημερινή   για το πιο πάνω θέμα και πως σχολιάστηκε η ενσωμάτωση αυτού του άρθρου σε  group στο facebook ,τις προεδρικές εκλογές.[1]

Θα δωθεί έμφαση (α) στην ενσωμάτωση των κοινωνικών μέσων από την δημοσιογραφική κοινότητα και στις δυνατότητες που δημιουργούν  για τους επαγγελματίες δημοσιογράφους και (β) στις προκλήσεις που θέτει ο πολίτης-δημοσιογράφος για τον επαγγελματία-δημοσιογράφο.

Ιστιοχώρος-ιστοσελίδα, ενός  παραδοσιακού  μέσου

Η  ιστοσελίδα της εφημερίδας   Καθημερινής   περιγράφει την αθώωση του γιου του γενικού εισαγγελέα από τον πατέρα του.[2] Του  διάγραψε το πρόστιμο, 150 ευρώ,  λόγω υπερβολικής χρήσης αλκοόλ και παράλληλα την αδικία στο πιο κάτω περιστατικό. Μια έγκυος γυναίκα   στις 29 Ιανουαρίου 2012, αιμορραγούσε και  ξεκίνησε να πάει στο νοσοκομείο. Καθώς οδηγούσε να πάει στο νοσοκομείο ο αστυνομικός την σταμάτησε γιατί παραβίασε το όριο ταχύτητας. Η οδηγός του εξήγησε ότι είναι έγκυος και πάει στο νοσοκομείο και  ο αστυνομικός της απάντησε με πλήρη απάθεια  «δεν με ενδιαφέρει.» και της έγραψε το πρόστιμο.

Απ την  άλλη, ο γενικός εισαγγελέας  της   Κύπρου, ανέφερε δημόσια  στην τηλεόραση ότι  δεν αισθάνεται ντροπή για την παύση της ποινικής δίωξης του γιου του όπως αναφέρει η ιστοσελίδα sigma live. [3] Επίσης  παραδέχτηκε   ότι μια μέρα πριν , το υπουργείο οικονομικών τον ενημέρωσε για το νομοσχέδιο για το κούρεμα των καταθέσεων που αποφασίστηκε δήθεν από το eurogroup και όχι από την κυβέρνηση που αναφέρουν τα παγκόσμια  ΜΜΕ.

Προκύπτει θέμα   ηθικής από την  πλευρά του γενικού εισαγγελέα της   Κύπρου.   Βλέπουμε το περιστατικό με την έγκυο  γυναίκα καθώς και την αντιμετώπιση  προς τον γιό του γενικού εισαγγελέα. Την αδικία  και ότι δεν υπάρχει ισονομία, αξιοκρατία στην Κύπρο. Πώς δηλαδή αντιμετωπίζεται ένας απλός πολίτης  και πώς ένας επώνυμος. Οι νόμοι δεν εφαρμόζονται όταν  αφορούν κάποιο επώνυμο  ή   δημόσιο πρόσωπο.  

Οι δημοσιογράφοι  στην τηλεόραση δεν επεμβαίνουν  να  πουν την δική τους άποψη, γιατί η δημοσιογραφία στην Κύπρο είναι  κομματικοποιημένη. Δηλαδή ο κάθε δημοσιογράφος   εκφράζει τις απόψεις του κάθε ιδιοκτήτη του καναλιού.   Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα ,ούτε  ελευθερία  έκφρασης   λόγου.

Παρατηρούμε λοιπόν, ότι στην εφημερίδα  Καθημερινή  ότι  η επικοινωνία είναι μονόδρομος. Οι χρήστες δεν μπορούν να γράψουν τα σχόλια τους σε αντίθεση με  τρείς άλλες εφημερίδες,  στον  Φιλελεύθερο, Πολίτη (που μετά τις εκλογές αποτελεί εκφραστικό  μέσο του δεξιού κόμματος), στην Αλήθεια ( εκφραστικό μέσο επίσης της δεξιάς) .Οι χρήστες μπορούν να σχολιάσουν τα άρθρα,  στο  δε Πολίτη και την Αλήθεια συνδέοντας το προφίλ τους στο facebook  ενώ στον  Φιλελεύθερο   δημιουργώντας   νέο λογαριασμό.

Στον   Φιλελεύθερο κάτω από κάθε άρθρο γράφει: τα σχόλια του κάθε άρθρου εκφράζουν τις απόψεις των σχολιαστών μόνο και δεν τα υιοθετεί η  εφημερίδα.

Ακόμα και στο sigmalive   που  δεν αποτελεί εφημερίδα αλλά ιστοσελίδα ειδήσεων . Κάποια άρθρα του sigmalive δημοσιεύονται στην εφημερίδα Σημερινή.

Η κατεύθυνση της  επικοινωνίας  στην ιστοσελίδα της εφημερίδας  Κ, είναι ενός πομπού και πολλών δεκτών, δηλαδή παρατηρούμε ελεγχόμενη συμμετοχή στην εφημερίδα. Υπάρχει  μια γενική ενημέρωση για   το γενικό ακροατήριο-οrientating.[4]

 Δεν υπάρχει διαδραστικότητα.  Επιπρόσθετα το άρθρο ανταποκρίνεται  στις απορίες  και τις  ανάγκες του ακροατήριου  αλλά η θέση του δημοσιογράφου ως αρμόδια για την παροχή   πληροφοριών δεν αλλάζει (monitorial).[5]

Στο κάτω  μέρος υπάρχουν  συνδέσεις με κοινωνικά δίκτυα, blog, όπου οι χρήστες μπορούν να μοιραστούν το άρθρο χρησιμοποιώντας τα κοινωνικά δίκτυα (Facebook, Twitter, Google +,) ακόμα και να το στείλουν  email  ή να τυπώσουν το άρθρο.

      Tα  μέσα  κοινωνικής  δικτύωσης

       Το facebook σε  λιγότερο από ένα χρόνο απέκτησε πάνω από 200 εκατομμύρια χρήστες που αν ήταν χώρα θα ήταν η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό.[6]

Ο  Μαρκ Ζούκερμπεργκ  δήλωσε ότι  «Βοηθώντας  ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους να συνδεθούν είναι καταπληκτικό, συγκινητικό και με μεγάλη διαφορά είναι η πιο σπουδαία στιγμή στη ζωή μου, είμαι πολύ περήφανος».  Μέσω του  facebook  που έγινε  πολυπολιτισμικό μέσο επικοινωνίας, καινούρια επανάσταση του 21ου αιώνα,  οι άνθρωποι  μπορούν να ψάξουν και έτσι να επικοινωνήσουν με παλαιούς συμμαθητές τους, αλλά και να αποκτήσουν νέους φίλους, να ανταλλάζουν απόψεις ελεύθερα, εικόνες, κείμενα, φωτογραφίες, videos. Και όλα αυτά δωρεάν. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που παντρεύτηκαν μέσω του facebook, ενώ άλλοι βρήκαν εξαφανισμένα άτομα της οικογένειας τους.  [7]

Παράλληλα, ραδιοσταθμοί, περιοδικά, τηλεοπτικές εκπομπές, εταιρίες, καταστήματα απέκτησαν τα περισσότερα εδώ στην Κύπρο αλλά και παγκόσμια,  την δική τους δωρεάν ιστοσελίδα μέσω του facebook όπου εκεί προβάλλουν την επιχείρηση τους, διαφημίζουν δωρεάν τα προϊόντα τους, προβαίνουν σε διαγωνισμούς, ανακοινώνουν στους χρήστες να  λάβουν μέρος στους διαγωνισμούς και να προσκαλέσουν φίλους τους για να έχουν έτσι περισσότερες έτσι ευκαιρίες να κερδίσουν τα δώρα του διαγωνισμού. Σκοπός να αυξηθεί η επισκεψιμότητα και τα μέλη της διαδικτυακής τους ιστοσελίδας. 

Πολιτικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί ,επιλέγουν το  facebook και το twitter  και όχι την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο ,για να εκφράσουν τις απόψεις τους για οποιοδήποτε θέμα τους απασχολεί ή θέλουν να ανακοινώσουν.

   Η διαδικτυακή δημοσιογραφία άρχισε εξαιτίας των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης.  [8] Η ταχύτητα των πληροφοριών, της αφθονίας των ειδήσεων οδήγησε σε εκδημοκρατισμό της κοινωνίας.

    Η  Νάβι Πιλάι [9]ανέφερε  πως η απροσδόκητη αφύπνιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν διαδόθηκε από τα παραδοσιακά μέσα ή τις διασκέψεις ούτε από τους δορυφόρους των ειδησεογραφικών πρακτορείων, αλλά μέσω της αυξανόμενης δυναμικής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.[10]

Τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης  έγινα σιγά σιγά μια  καινούρια τεχνολογική επανάσταση. Η επικοινωνία δεν είναι πια μονόδρομος. Παρέχουν τη δυνατότητα για διαδραστικότητα, είναι μια ανοικτή κουλτούρα με  ελεύθερη συμμετοχή  των χρηστών.

 

 Η παρουσία του θέματος  που εξετάζεται με ενσωμάτωση του  άρθρου  στο group προεδρικές εκλογές από χρήστη του διαδικτύου.

Στο  group προεδρικές εκλογές [11] που δημιουργήθηκε πριν τις εκλογές   κάνει εντύπωση που μέχρι σήμερα οι χρήστες του διαδικτύου επισυνάπτουν- ενσωματώνουν διάφορα άρθρα των εφημερίδων  από την κυπριακή πολιτική ,ή  ό,τι άλλο αφορά την κυπριακή πραγματικότητα  και γίνεται σχολιασμός ανάμεσα στον κάθε χρήστη. Επίσης γράφουν στον τοίχο του γκρουπ διάφορα σχόλια τους γενικά για την πολιτική  και σχολιάζονται από τους  άλλους ανθρώπους.

Επισυνάπτονται όλα τα σχόλια των χρηστών του διαδικτύου από το group για το

θέμα που εξετάζεται [12]  στις  σελίδες 14 ως 19.

     Οι πολίτες αναφέρουν πως είναι αδικία η αθώωση του γιου του γενικού εισαγγελέα. Δεν υπάρχει ισονομία , αξιοκρατία γράφουν. Περιγράφουν τις δικές  τους   εμπειρίες  με   τους  αστυνομικούς.    ΄Αλλοι,  ειρωνεύονται με χιούμορ την διαγραφή του προστίμου από τον πατέρα του ( γενικός εισαγγελέας της Κύπρου).

Παρατηρούμε να γίνεται  διαλογική συζήτηση. Μεταμορφώνεται  το ακροατήριο από παθητικό  σε ενεργό(interactivity)  με  δομημένο τρόπο(navigational). Δεύτερο,  οι  χρήστες μπορούν να συμμετάσχουν στη δημιουργία περιεχομένου με τα σχόλια του (fuctional) καθώς συμμετέχουν στη δημιουργία περιεχομένου με τρόπο που αλλάζει την ιστοσελίδα -group(adaptive).[13] Oλα αυτά δεν τα συναντάμε στον  ιστιοχώρο της εφημερίδας Καθημερινής.

Απάντηση στις ερωτήσεις . Δώστε έμφαση στην ενσωμάτωση των κοινωνικών μέσων και στις δυνατότητες που δημιουργούν για την δημοσιογραφική κοινότητα και στις δυνατότητες που δημιουργούν  για τους επαγγελματίες  δημοσιογράφους   και (β) στις προκλήσεις που θέτει ο πολίτης-δημοσιογράφος για τον επαγγελματία-δημοσιογράφο

Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω υπάρχει διαδραστικότητα με  διάφορα π.χ.   multimedia,videos καθώς και όλα αυτά που ανάλυσα για το συγκεκριμένο group που εξετάζεται.

Η ανάπτυξη του διαδικτύου,  της τεχνολογικής επικοινωνίας οδήγησαν στον εκδημοκρατισμό της έκφρασης. Χωρίς οικονομικό κόστος , μπορεί πλέον ο καθένας να απευθυνθεί σε όλους χωρίς την διαμεσολάβηση αρχισυντακτών η εκδοτών, κρατικής λογοκρισίας. [14]

Τα κοινωνικά μέσα βοηθούν στην ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των ανθρώπων, π.χ.  συνδέοντας ένα άρθρο από μία εφημερίδα  με link  στο facebook. Έτσι αποκτά περισσότερη αναγνωσιμότητα η ιστοσελίδα της εφημερίδας/ων  όταν γίνεται επισύναψη των άρθρων στα κοινωνικά μέσα.

Στην Κύπρο οι δημοσιογράφοι (ανήκουν σχεδόν οι περισσότεροι στην δεξιά) είναι κομματικοποιημένοι και λειτουργούν με βάση τον ιδιοκτήτη που τους πληρώνει, έτσι δεν λαμβάνουν υπόψη τα σχόλια που γράφουν οι χρήστες.

Δεν υπάρχει ελευθερία λόγου σε αντίθεση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  όπου υπάρχει  ελεύθερος συμμετοχικός διάλογος, ελευθερία του λόγου  ανάμεσα στους πολίτες που μοιάζουν με δημοσιογράφους.

      Οι αρχές της δημοσιογραφικής   δεοντολογίας  περιέχουν εννέα παραγράφους και οι οδηγίες του συνοψίζονται σε τρεις αρχές: καθήκον αλήθειας, ανεξαρτησία κι εντιμότητα, ανθρωπισμό και αλληλεγγύη.[15]

Ο πιο θεμελιώδης κανόνας της δημοσιογραφικής δεοντολογίας είναι το

“καθήκον αλήθειας”, δηλαδή η υποχρέωση που έχει κάθε δημοσιογράφος

να μεταδίδει γεγονότα ή πληροφορίες για αντικειμενικά  περιστατικά, με ακρίβεια, αποφεύγοντας δηλαδή την παραπληροφόρηση, είτε αυτή είναι σκόπιμη είτε οφείλεται σε χαλαρή τήρηση των κανόνων διασταύρωσης.[16]

Δυστυχώς  στην Κύπρο  αυτές τις μέρες ζούμε δραματικές στιγμές διότι δεν   υπήρξε ακόμα,  ανάλυση του μνημονίου από τα ΜΜΕ π.χ. οι τηλεοράσεις  παραπληροφορούν την κοινωνία ότι η Τρόικα και τα μνημόνια είναι μονόδρομος   ενώ είναι ψέμα. Εξυπηρετούν τα  συμφέροντα  αυτών που τους πληρώνουν-κυβέρνηση  και δεν παρουσιάζουν την πραγματική αλήθεια.

Οι προκλήσεις που θέτει ο πολίτης  ως μικρός δημοσιογράφος σε  ένας δημοσιογράφο (όχι κύπριο δημοσιογράφο)  π.χ.  ο δημοσιογράφος μπορεί να πάρει ιδέες, γνώμες, (και έτσι σχηματίζει άποψη) από ανθρώπους  που σχολιάζουν τα άρθρα σε διάφορα  groups του facebook,  ( και του twitter )καθώς και στο προσωπικό τους προφίλ, για συγγραφή π.χ.  άρθρων.

Παρατήρησα  κατά την προεκλογική   περίοδο  σε τηλεοπτική εκπομπή δημοσιογράφο του σίγμα ,  που παρακολουθούσε  το  twitter του και κάποιες  ερωτήσεις που του έστελναν οι χρήστες , τις επέλεγε και τις ρωτούσε στους καλεσμένους της εκπομπής  ή  έβαζαν στις εφημερίδες το  τι έγραφε  ο κάθε χρήστης για τον κάθε υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές.

Μέσω και  του twitter οι  άνθρωποι μπορούν να επικοινωνήσουν άμεσα, με  δημόσιο διάλογο και με διάσημους, πολιτικούς, ηθοποιούς, τραγουδιστές. Παράλληλα τα σχόλια ή οι αναρτήσεις των διασήμων,  επηρεάζουν -γίνονται αντικείμενο συζήτησης από τους δημοσιογράφους στις εφημερίδες,  τα περιοδικά, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Επίλογος

Εκεί που η επικοινωνία ανάμεσα στις ιστοσελίδες των εφημερίδων ήταν μονόδρομος , η φύση της δημοσιογραφίας έχει αλλάξει με την ταχύτατη ανάπτυξη της τεχνολογίας και την ανάπτυξη των κοινωνικών μέσων ειδικά των facebook, twitter, όπου η επικοινωνία δεν είναι πλέον μονόδρομος  αλλά συμμετοχική με ανταλλαγή απόψεων.

[1]  https://www.facebook.com/groups/proedrikes/?fref=ts

[2] http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=129372

[3] http://www.sigmalive.com/news/local/39259

[4]  Deuze σημειώσεις κας Jahnas ΑΠΚΥ

[5]   Deuze σημειώσεις κας Jahnas ΑΠΚΥ

[6] http://www.iefimerida.gr/news/35114/%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CF%83%CE%B5-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%BC%CF%8C-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-facebook

[7] Πατέρας και γιος ξαναβρίσκονται μετά από 22 χρόνια μέσω Facebook,
http://www.newsbomb.gr/blogs/story/220380/pateras-kai-gios-xanavriskontai-meta-apo-22-hronia-meso-facebook#ixzz2CVrBmGEb

[8]   Διαδικτυακή επικοινωνία:  http://www.slideshare.net/eugeniasiapera/7-13116897

[9]   Υπάτη αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα

[10]   ΟΗΕ: Τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης βοήθησαν τα ανθρώπινα δικαιώματα το 2011, http://www.iefimerida.gr/node/28496#ixzz2C9fcwQiq

[11] https://www.facebook.com/groups/proedrikes/?fref=ts

[12]http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=129372΄΄

[13]  Deuze, σημειώσεις κας  Jahnas ΑΠΚΥ

[14] Ο εκδημοκρατισμός της έκφρασης

http://e-rooster.gr/05/2006/276 και  Ο εκδημοκρατισμός του πολιτισμού   http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=265361

[15] Τα κεφάλαια 9 και 10 από το γνωστικό εγχειρίδιο της Θ.Ε. «Κοινωνία και Επικοινωνία Δημοσιογραφία»

[16]  Εγχειρίδιο ΑΠΚΥ κεφάλαιο 9 ΑΠΚΥ Μάθημα 51